AFRIKAANS

R v balju [ 2002 ] ACTSC 79 (16 Augustus 2002)

Laaste opgedateer : 20 Augustus 2002

DIE KONINGIN v ALEXANDER MARCEL ANDRE SEBASTIAN BALJUW [ 2002 ] ACTSC 79 (16 Augustus 2002) Sleutelwoorde
STRAFREG - beskuldigde gevind ongeskik om te pleit nie - spesiale verhoor van die aanklagte - aard van die verhoor - vraag of die hof bo redelike twyfel oortuig is dat die beskuldigde " daartoe verbind om die dade wat neerkom op die oortreding aangekla " - afleidings nie gemaak word teen die beskuldigdes weens versuim om getuienis te gee - nodig vir 'n spesiale versigtigheid by die toetsing van die bewyse.
STRAFREG - beskuldigde gevind ongeskik om te pleit nie - veral probleme wanneer beskuldig ly as gevolg van beduidende verstandelike gestremdheid of psigiatriese siekte in die tyd van die beweerde oortreding - geloof van beskuldig dat dit nodig was om op te tree as wat hy gedoen het in selfverdediging - vereiste van redelike gronde vir geloof - toets van redelikheid gedeeltelik doel - redelikheid beoordeel met verwysing na die omstandighede as beskuldigde beskou hulle te wees nie, maar moet moontlikheid dat sommige aksie werklik plaasgevind het wat as 'n bedreiging of gevaar vir die beskuldigde het verkeerd is nie.
STRAFREG - spesiale verhoor deur regter alleen - of handelinge waaruit oortredings van aanranding en aanranding occasioning werklike liggaamlike leed bo redelike twyfel bewys .
Misdade Wet 1900 , SS 310 , 314 , 315 , 316, 317 , 319 subs ( 2 )
Geestesgesondheid ( Behandeling en Sorg ) Wet 1994 , subs 68 ( 3 )
Voogdyskap en bestuur van die eiendom Wet 1991
Wet op die Hooggeregshof 1933 , s 68C
Bewyse Wet 1995 ( CTH ) , s 144
 R v Morris [ 2002 ] ACTSC 12 ( aangemeld word nie, Crispin J 15 Maart 2002)
Weissensteiner v The Queen [ 1993 ] HCA 65 ; ( 1993 ) 178 CLR 217
Azzopardi v The Queen (2001) 205 CLR 50
 R v Knight ( 1988 ) 35 'n Crim R 314
 R v Williams ( 1990 ) 50 A Crim R 213
Coulter v The Queen (1988) 164 CLR 350
 R v Miller ( 1954 ) 2 QB 282
 R v Chan - Fook [ 1993 ] Crim EWCA 1 ; [ 1994 ] 2 All ER 552
Zecevic v DPP (1987) 162 CLR 642
 R v B ( 1992 ) 35 FCR 259
Viro v R [ 1978 ] HCA 9 ; ( 1978 ) 141 CLR 88
 R v Hawes ( 1994 ) 35 294 NSWLR
Kurtic ( 1996 ) 85 'n Crim R 57
Staat Rail Authority van Nieu-Suid -Wallis v Earthline Konstruksies Pty Ltd [ 1999 ] HCA 3 ; ( 1999 ) 160 ALR 588
No SCC 98 van 2000, SST 173 van 2000, SST 27 van 2001, SST 37 van 2002
Regter: Crispin J
Hooggeregshof van die Wet
Datum : 16 Augustus 2002
IN DIE HOOGGEREGSHOF VAN DIE )
) No SCC 98 van 2000
Australian Capital Territory ) No SCC 173 van 2000
No SCC 27 van 2001
No SCC 37 van 2002
DIE KONINGIN
v
ALEXANDER MARCEL ANDRE SEBASTIAN BALJUW

ORDER
Regter: Crispin J
Datum : 16 Augustus 2002
Plek: Canberra
DIE HOF :
1 . die beskuldigde nie skuldig aan aanranding Ross Wentworth Stephens by Canberra in die Australian Capital Territory op 11 Januarie 2000
2 . die beskuldigde nie skuldig aan aanranding Douglas Scott Brown by Canberra in die genoemde gebied op 11 Januarie 2000
3 . die beskuldigde nie skuldig aan aanranding Susan Joan McGee by Canberra in die genoemde gebied op 11 Januarie 2000 en daardeur occasioning haar werklike liggaamlike leed ;
4 . die beskuldigde die dade wat neerkom op die oortreding van aanranding Daniel Gold by Canberra in die genoemde gebied op 10 Augustus 2000 ;
5 . die beskuldigde die dade wat neerkom op die oortreding van aanranding Anthony Kidney by Canberra in die genoemde gebied op 26 April 2000, en
6 . die beskuldigde die dade wat neerkom op die oortreding van aanranding John Alex Beaton by Canberra in die genoemde gebied op 31 Julie 2001 en daardeur veroorsaak aan hom werklike liggaamlike leed .
1 . Die beskuldigde is aangekla voor my op vier aanklagte wat beweer die kommissie van die volgende misdrywe :
* Aanranding Ross Wentworth Stephens op 11 Januarie 2000
* Aanranding Douglas Scott Brown op 11 Januarie 2000
* Aanranding Susan Joan McGee op 10 Februarie 2000 en daardeur occasioning haar werklike liggaamlike leed ;
* Aanranding Daniel Gold op 10 Augustus 2000, en
* Aanranding Anthony Kidney op 26 April, 2000
* Aanranding John Alex Beaton op 31 Julie 2001 en daardeur occasioning hom werklike liggaamlike leed .
2 . Die eerste drie aanklagte is vervat in 'n aanklag gedateer 7 Januarie 2002 in die verrigtinge genommer SCC 98 van 2000 , terwyl die vierde, vyfde en sesde tel is vervat in afsonderlike aanklagte gedateer 8 Januarie 2002 , 8 Januarie 2002, en 13 Mei 2002 en genommer SST 173 van 2000, SST 27 van 2001, en ​​die SCC 37 van 2002 onderskeidelik .
3 . Die verrigtinge waarin die beskuldigde aangekla is nie 'n verhoor, maar 'n spesiale verhoor op grond van s 315 van die Wet op Misdade 1900 ( die " Misdade Wet ") .
Die bepaling van ongeskiktheid om te pleit
4 . Op 27 Februarie 2001 gemaak is nie op grond van s 310 van die Wet op Misdade wat die beskuldigde aan die jurisdiksie van die Geestesgesondheid Tribunaal in staat te stel om die Tribunaal te bepaal of hy nie geskik was om te pleit op die aanklagte waarop hy gepleeg is vir verhoor. Die konsep van fiksheid te pleit nie , is effektief gekodifiseer in hierdie gebied deur subs 68 ( 3 ) van die geestesgesondheid ( Behandeling en Sorg ) , 1994 ("die Wet op Geestesgesondheid ") wat in die volgende terme:
( 3 ) Die Tribunaal sal 'n bepaling dat 'n persoon onbevoeg is om te pleit op 'n aanklag indien hy oortuig is dat die persoon se geestelike prosesse wanorde of belemmer in die mate dat die persoon nie in staat is -
( a) die aard van die aanklag te verstaan ​​; of
( b ) 'n pleidooi te tree op die aanklag en die reg om regters of die jurie te daag om te oefen , of
(c ) om te verstaan ​​dat die verrigtinge is 'n ondersoek om te bepaal of die persoon wat die misdryf gepleeg het ; of
(d ) deur die loop van die verrigtinge te volg ; of
( e) die wesenlike uitwerking van enige bewyse wat in die ondersteuning van die vervolging gegee word om te verstaan ​​; of
(f ) om instruksies te gee aan sy of haar regsverteenwoordiger .
5 . Daar was 'n vertraging in die Tribunaal se beoordeling van die beskuldigde en dit was nie in staat om 'n verslag te lewer tot en met 26 Julie 2001. Die verslag het aangedui dat die Tribunaal bevind het hom ongeskik om te pleit nie , maar dat dit nie in staat was om vas te stel of hy was geneig om fiks te pleit nie binne die volgende 12 maande.
6 . Die saak kom voor my op 30 Augustus 2001 toe ek daarop gewys dat die Tribunaal se onvermoë om 'n mening uit te spreek oor hierdie kwessie het die Hof in 'n verknorsing . Die beskuldigde is aangekla van ernstige oortredings en ​​die prosedure wat die Hof verplig was om aan te neem is dienooreenkomstig beheer deur óf s 314 of e 315 van die Wet op Misdade . Artikel 314 van toepassing is wanneer die Tribunaal in kennis stel die Hof dat hy bepaal het dat die beskuldigde onbevoeg is om te pleit op die aanklag , maar is geneig om fiks word binne 12 maande van die bepaling . In dié geval is die hof vereis verrigtinge verdaag . Artikel 315 van toepassing is wanneer die Tribunaal die hof van 'n bepaling in kennis gestel het dat die beskuldigde onbevoeg is om te pleit op 'n aanklag en is dit onwaarskynlik dat fiks word binne 12 maande van die bepaling of waar 'n tydperk van 12 maande reeds verstryk het sedert 'n aanvanklike bepaling van ongeskiktheid en die beskuldigde bly ongeskik om te pleit nie . In daardie geval is die hof verplig is om 'n spesiale verhoor te hou met betrekking tot die beskuldigde . Nie voorsiening verskyn om enige aansoek te hê wanneer die Tribunaal het berig net dat dit nie in staat was om te bepaal of die beskuldigde was geneig om fiks te pleit nie binne die 12-maande- tydperk . Gevolglik het ek 'n verdere bevel kragtens s 310 vereis dat die beskuldigde aan die jurisdiksie van die Tribunaal in staat te stel om dit die kwessie van sy fiksheid te pleit te bepaal.
7 . Op 31 Augustus 2001 het die Tribunaal 'n verdere verslag wat aandui dat dit bepaal het dat dit onwaarskynlik is dat die beskuldigde sou fiks word om te pleit nie binne 12 maande. Dus, was die hof vereis 'n spesiale verhoor op grond van s 315 uit te voer.
Die spesiale verhoor
8 . Terwyl die betrokke bepalings van die Wet op Misdade stel voor dat 'n spesiale verhoor is 'n " verhoor" , is dit nie 'n verhoor in die gewone sin van 'n proses waarin die beskuldigde is skuldig bevind en gestraf word vir 'n oortreding indien skuld bewys is buite redelike twyfel . In 'n verhoor van hierdie aard moet die beskuldigde onskuldig bevind sal word indien die hof nie tevrede is bo redelike twyfel dat die beskuldigde " daartoe verbind om die dade wat neerkom op die oortreding aangekla word ." Maar, kan hy of sy nie skuldig bevind word, selfs as die Hof oortuig is bo redelike twyfel dat die beskuldigde gepleeg is dié dade. Sien s 317 van die Wet op Misdade . So 'n bevinding word na verwys in die opskrifte van die betrokke artikels van die Wet op Misdade , maar nie in die werklike statutêre bepalings, as 'n " nie- vryspraak" . Bevindinge van daardie aard bloot te stel nie die beskuldigde te straf vir die misdade in die vraag, maar nie beroep op die bepalings van subs 319 ( 2 ) , wat vereis dat die Hof gelas dat die beskuldigde in bewaring aangehou word totdat die Geestesgesondheid Tribunaal anders gelas , tensy , "In die oorweging van die kriteria vir die aanhouding in s 308 " Dit is tevrede dat dit is meer gepas om te gelas dat die beskuldigde homself dien of haarself aan die jurisdiksie van die Tribunaal in staat te stel om dit te maak 'n geestelike gesondheid om op grond van die Wet op Geestesgesondheid . In wese is die alternatief tot vryspraak is 'n bevinding dat die resultate in nie skuldigbevinding of straf , maar roep 'n statutêre regime bedoel om die behandeling en versorging van die beskuldigde en die beskerming van die gemeenskap te verseker.
9 . Die wyse waarop 'n spesiale verhoor word uitgevoer word deur s 316 van die Wet op Misdade wat voorsiening maak, onder andere, dat, onderhewig aan die ander bepalings van daardie artikel , moet die hof die verhoor hou so na as moontlik asof dit was 'n gewone kriminele proses . Die artikel bepaal ook dat , tensy die hof anders gelas , die beskuldigde regsverteenwoordiging te hê by die verhoor . Die bepaling van ongeskiktheid om te pleit nie geneem word as 'n hindernis vir sodanige vertoë en die beskuldigde is om te word geneem het onskuldig gepleit ten opsigte van elke misdryf aangekla .
10 . Subs 316 ( 2) bepaal dat 'n spesiale verhoor sal 'n verhoor deur 'n jurie tensy wees :
* Die beskuldigde 'n keuse vir 'n verhoor deur regter alleen voor die hof eers 'n datum vasgestel vir die verhoor en die hof tevrede is dat hy of sy in staat was om so 'n verkiesing ; of
* Indien die Hof oortuig is dat die beskuldigde nie in staat is om so 'n verkiesing, enige voog in kennis stel dat die Hof , in sy of haar mening , so 'n verhoor sou wees in die beste belang van die beskuldigde, of 'n voog aangestel is deur die Voogdyskap Tribunaal onder die voogdyskap en bestuur van die eiendom Wet 1991 ( die " Wet op Voogdyskap ") met krag 'n verkiesing te maak vir 'n verhoor deur regter alleen gaan voort om dit te doen .
11 . In die huidige geval, 'n voog aangestel ingevolge die Wet op Voogdyskap met die nodige krag het 'n verkiesing vir die beskuldigde om verhoor te word deur die regter alleen.
12 . In die lig van die vereiste dat die verhoor gedoen word so na as moontlik asof dit 'n gewone kriminele proses , ek is gebind betrekking tot die vereistes van art 68C van die Wet op die Hooggeregshof 1933 te hê. Dit artikel is in die volgende terme:
( 1 ) 'n Regter wat strafregtelike verrigtinge probeer sonder 'n jurie kan enige bevinding wat deur 'n jurie gemaak kon gewees het as om die skuld van die beskuldigde persoon en enige sodanige bevinding het , vir alle doeleindes , dieselfde uitwerking as die uitspraak van die jurie.
( 2 ) Die uitspraak in strafregtelike verrigtinge probeer om deur 'n regter alleen die beginsels van die wet toegepas word deur die regter en die bevindinge van die feit waarop die regter staatgemaak sal insluit .
( 3 ) In strafregtelike verrigtinge probeer om deur 'n regter alleen , as 'n wet van die Gebied anders sou vereis dat 'n waarskuwing gegee moet word om 'n jurie in sulke verrigtinge , sal die regter die waarskuwing in ag neem in die oorweging van sy of haar uitspraak.
13 . In gewone kriminele verhore , hetsy deur regter en jurie of regter alleen , die beskuldigde is geregtig op die vermoede van onskuld , die Crown dra die las om te bewys elk van die noodsaaklike elemente van elke aanklag en die standaard van bewys is 'n bewys bo redelike twyfel . Die uitspraak moet bepaal word slegs deur verwysing na getuienis behoorlik toegelaat by die verhoor of sake van algemene kennis wat in ag geneem moet word uit hoofde van art 144 van die Wet op Bewysleer in 1995 ( CTH ) word .
14 . In spesiale verhore van hierdie aard die toets posited deur s 317 is of die Hof oortuig is bo redelike twyfel dat die beskuldigde " daartoe verbind om die dade wat neerkom op die oortreding aangekla word ." Maar in R v Morris [ 2002 ] ACTSC 12 ( aangemeld word nie, Crispin J , 15 Maart 2002 ) Ek het beslis dat hierdie bepaling vereis dat die Crown al die noodsaaklike elemente van die misdryf te bewys , maar verdediging van verstandelike gestremdheid of verminderde verantwoordelikheid kon nie opgewek word . Vir die redes wat dan gegee , ek bly van die oog .
15 . Die beskuldigde is nie gevra om te pleit op die aanklagte , maar is na het onskuldig gepleit op grond van art 316 ( 8 ) van die Wet op Misdade .
16 . By die aanvang van die verhoor , mnr Everson namens die beskuldigde probeer om kamstig " verbreek " die tellings op die onderskeie aanklagte sodat getuienis oor enige een van die beweerde oortredings sou nie beskikbaar wees om die Crown geval te help op enige ander . Hy het dit duidelik gemaak dat hy nie op soek na enige van die aanklagte afsonderlik gehoor het en , in werklikheid, ondersteun die stelling dat hulle moet saam probeer . Dit uiteindelik geblyk onnodig om te heers oor hierdie kwessie, want die Crown aangedui dat dit nie sal stry dat enige van die getuienis gebruik kan word in die wyse en in die lig van wat aanduiding Mnr Everson het nie druk op die saak .
17 . Die beskuldigde het nie bewyse. Geen nadelige afleiding moet natuurlik getrek word teen hom vanweë sy versuim om dit te doen . Dit was nie 'n geval as in Weissensteiner v The Queen [ 1993 ] HCA 65 ; ( 1993 ) 178 CLR 217 in wat blykbaar inkriminerende getuienis is dalk in staat om 'n verduideliking deur die bekendmaking van die bykomende feite bekend slegs aan die beskuldigde . Sien ook Azzopardi v The Queen (2001) 205 CLR 50 . In elk geval , kan hierdie beginsel nie , in my mening, het 'n aansoek om 'n spesiale verhoor van die aanklagte teen 'n beskuldigde gevind ongeskik om te pleit nie .
18 . Verder , dink ek daar is 'n behoefte vir 'n spesiale versigtigheid by die toetsing van die getuienis teen 'n beskuldigde persoon wat gevind is ongeskik om te pleit nie en wie se versteurd of benadeel geestelike prosesse kan effektief ontneem hom of haar van die geleentheid gee om getuienis in sy of haar eie verdediging. Die behoefte aan so 'n sorg is veral duidelik in die huidige geval . Mnr Everson het my meegedeel dat die beskuldigde wou getuienis te gee, maar sal nie toegelaat word om dit te doen nie, omdat sy voog aanvaar het mnr Everson se raad dat so 'n kursus sou nie in sy beste belang . Ek het geen twyfel dat hierdie raad is nougeset gegee is en dat dit is gebaseer op 'n behoorlike beoordeling van die waarskynlike vermoë van die beskuldigde effektiewe getuienis in sy eie verdediging en die risiko's wat in hom 'n poging om dit te doen nie betrokke wees om te gee . Net so , ek het geen rede om te twyfel dat dit toepaslik is vir sy voog dat die raad te aanvaar. Tog, in die bepaling van die sterkte van die Crown geval, ek dink dit is nodig om bedag te wees op enige risiko dat die posisie van die beskuldigde moontlik benadeel kon word deur sy onvermoë om potensieel verontskuldigende getuienis te lewer.
19 . In die huidige geval is 'n brief van die beskuldigde aangebied was sonder beswaar , maar dit het nie voorgee om enige van die kwessies wat in verband met die misdrywe aangekla te spreek.
Die aard van die misdrywe aangekla
20 . Al die misdrywe aangekla behels bewerings van aanranding en twee betrokke is 'n bykomende bewering dat die aanranding veroorsaak werklike liggaamlike leed .
21 . 'N oortreding van aanranding is saamgestel deur 'n daad gepleeg het doelbewus , of dalk roekeloos, wat veroorsaak dat 'n ander persoon onmiddellike en onwettige geweld in hegtenis te neem . As krag is eintlik toegepas word, óf onwettig of sonder die toestemming van die ontvanger is nie, dan is 'n battery verbind . In die afwesigheid van enige sodanige aansoek van krag is, moet daar 'n paar dreigende Wet voldoende in te samel in die gees van die persoon gedreig om 'n vrees of vrees van onmiddellike geweld. Sien, byvoorbeeld , R v Knight ( 1988 ) 35 'n Crim R 314 . Dus, om terug te keer na die taal wat in s 317 van die Wet op Misdade , sal feite 'n oortreding van aanranding neerkom slegs indien hulle sluit hierdie elemente.
22 . 'N oortreding van aanranding occasioning werklike liggaamlike skade aan die Crown om vas te stel moet bewys dat die beskuldigde aangerand is die beweerde slagoffer en dat as 'n gevolg van die aanranding die slagoffer opgedoen werklike liggaamlike leed . Dit is nie nodig om te bewys dat die beskuldigde bedoel om die slagoffer te beseer nie. Sien R v Williams ( 1990 ) 50 A Crim R 213 ; Coulter v The Queen ( 1988 ) 164 CLR 350 . Dus, sal feite 'n oortreding van aanranding occasioning werklike liggaamlike leed vorm slegs indien dit behels die elemente van 'n oortreding van aanranding en uit te brei na hierdie verdere elemente .
23 . Die term " werklike liggaamlike leed " beteken nie meer as 'n liggaamlike besering . Die besering nodig nie permanent of ernstig. 'N Klein vermorsel , skuur of kras is voldoende en dit is van mening dat selfs 'n " histeries of senuweeagtig toestand " kan val in die beskrywing . Sien R v Miller ( 1954 ) 2 QB 282 en R v Chan - Fook [ 1993 ] Crim EWCA 1 ; [ 1994 ] 2 All ER 552 .
Self- verdediging
24 . Soos ek genoem het, is die vraag of die beskuldigde " daartoe verbind om die dade wat die misdryf aangekla " behels nie enige vergoeding van die verdediging van verstandelike gestremdheid of verminderde verantwoordelikheid. Die hof is egter verplig om enige kwessie van self- verdediging wat mag ontstaan ​​in verband met so 'n las te oorweeg.
25 . Hoewel algemeen na verwys as 'n verdediging , die ware posisie is dat wanneer die getuienis openbaar 'n moontlikheid dat die betrokke handeling verrig in selfverdediging , 'n las val op die Crown die teendeel te bewys . Sien Zecevic v DPP (1987) 162 CLR 642 op 657 . In R v B ( 1992 ) 35 259 FCR die volle hof van die Federale Hof van Australië gehou dat 'n saak kan nie onttrek word uit 'n jurie op die basis dat die Crown geval het nie ontken selfverdediging. Dit is egter besluit blyk te gewees het aansienlik gebaseer op die beginsel dat 'n vraag of 'n prima facie-saak is gestig moet bepaal word deur verwysing na getuienis ten gunste van die Crown . Dus, vir hierdie doel , moet enige bewyse van self- verdediging buite rekening gelaat word . Die besluit is ook in ooreenstemming met waarnemings in Zecevic dat die kwessie van self- verdediging is sake vir 'n jurie te bepaal. Dit beteken nie dat die kroon is verlig van die bewyslas nie en verskaf nie enige basis vir wat daarop dui dat die " geskiedenis uitmaak " 'n oortreding van aanranding kon vasgestel word sonder verwysing na die kwessie. Die toepassing van krag sal as 'n aanranding slegs indien dit onwettig is. Dus, kan nie 'n chirurg wat voer 'n operasie met die ingeligte toestemming van sy of haar pasiënt , of 'n polisiebeampte wat 'n mate van krag redelik nodig is om die arrestasie van 'n oortreder te bewerkstellig gebruik word om te sê , is skuldig aan 'n aanranding . Net so optree behoorlik uitgevoer word in selfverdediging kan nie beskou word as 'n aanval , want sulke dade is nie onwettig is.
26 . As selfverdediging geopper word, die Crown dra die las om te bewys dat die betrokke tyd óf die beskuldigde nie glo dat sy of haar optrede nodig was om hom-of haarself te verdedig nie , of dat daar geen redelike gronde vir so 'n geloof . Sien Zecevic v DOV by 661 . Die standaard van bewys is weer 'n bewys bo redelike twyfel .
27 . Die eerste van hierdie voorstelle behels natuurlik 'n suiwer subjektiewe toets : het die Crown vasgestel dat die beskuldigde nie so ' n geloof. Maar nie eens die laaste stelling nie behels 'n geheel objektiewe toets . Sien Viro v R [ 1978 ] HCA 9 ; ( 1978 ) 141 CLR 88 op 146-147 ; Zecevic v DOV by 656-657 . Die Crown nie kan bewys dat daar geen redelike gronde vir so 'n geloof bloot deur aan te toon dat 'n persoon wie se verstandelike prosesse is nie wanorde of benadeel nie sou gevorm het so 'n geloof . In R v Hawes ( 1994 ) 35 294 NSWLR Hunt CJ by CL verduidelik , op 305 , wat dit is " die geloof van die beskuldigde, wat gebaseer is op die omstandighede as die beskuldigde beskou hulle te wees , wat redelik wees en nie dat van die denkbeeldige redelike persoon in die posisie van die beskuldigde " .
28 . Die resolusie van enige kwessie van self- verdediging behels spesifieke probleme waar 'n beskuldigde ly as gevolg van beduidende verstandelike gestremdheid of psigiatriese siekte in die tyd van die beweerde oortreding . Die Nieu-Suid- Wallis Hof van Appèl Kriminele beskou hierdie probleem in Kurtic ( 1996 ) 85 'n Crim R 57 , 'n saak waarin daar was getuienis dat die appellant gely het van " 'n vervolging paranoïese waan stel oortuigings " . Die hof bevestig dat die toets wat in die bepaling van die vraag of die Crown bewys het dat daar geen redelike gronde vir die nodige geloof toegepas word, terwyl nie heeltemal objektief , moet nietemin ten minste gedeeltelik doel . Hunt CJ by CL weer verskaf 'n verduideliking van hierdie beginsel in die volgende gedeelte, op 64 :
Wat ook al die effek van 'n kenmerkende persoonlik aan die beskuldigde het op sy persepsie van 'n paar spesifieke aksie as 'n bedreiging wat hy die gesig gestaar of op die redelikheid van sy reaksie op wat hy beskou as 'n gevaar te wees, moet daar , in my mening , 'n redelike moontlikheid dat ten minste 'n aksie in werklikheid plaasgevind het wat as 'n bedreiging of gevaar vir die beskuldigde voor 'n besluit geneem kan word oor die moontlikheid dat sy persepsies van die aksie is nie geraak deur daardie persoonlike eienskap het verkeerd is .
29 . In die huidige geval, die Crown aangevoer dat dit onvanpas sou wees om op te tree op 'n aanname dat die beskuldigde geglo het dat daar 'n behoefte om homself te beskerm teen 'n vermeende aanranding of aanranding gedreig het in die afwesigheid van enige bewyse van so 'n geloof of van die feite en omstandighede waarvan 'n redelike persoon in sy posisie sou gevorm het so 'n geloof . Dit is waar dat daar geen bewyse is as om die presiese aard van die geestelike gestremdheid van wat die beskuldigde ly , is die tyd wat dit na vore gekom , of die mate , indien enige , waarop dit kan verdraai het of beïnvloed om sy persepsies van die een of al die gebeure in die vraag.
30 . Maar, soos ek genoem het, nie 'n beskuldigde persoon nie die las dra om te bewys dat hy of sy opgetree het in selfverdediging. As die probleem behoorlik opgewek word, die Crown dra die las om te bewys bo redelike twyfel dat die optrede van die beskuldigde is nie uitgevoer in selfverdediging. In die oorweging van die vraag of die kroon wat bewyslas ontslaan het , die Hof moet natuurlik oorweeg om al die bewyse van die feite en omstandighede wat relevant kan wees dat die kwessie . Die huidige geding berus op 'n beslissing deur die Geestesgesondheid Tribunaal dat die beskuldigde onbevoeg is om te pleit op die aanklagte en dit onwaarskynlik is om fiks te pleit nie binne 12 maande. Verder is daar bewyse van hom optree in 'n oënskynlik irrasionele wyse onmiddellik voor sommige van die voorvalle in die vraag. Gevolglik , sou dit onvanpas wees om hierdie kwessie te nader op die aanname dat afleidings kan veilig gemaak word teen hom deur die oorweging van die omstandighede van die betrokke voorvalle sonder enige agting vir die moontlikheid dat sy persepsies kan beïnvloed gewees het deur wanordelike of verswakte geestelike prosesse .
Die beweerde aanranding op mnr Stephens
31 . Die Crown geen poging aangewend om enige bewyse ter ondersteuning van hierdie lading en die beskuldigde moet natuurlik gevind word nie skuldig aan die misdryf te lei.
Die beweerde aanranding op mnr Brown
32 . Op 11 Januarie 2000 het ongeveer 10:00 , mnr Brown, wat 'n sekuriteitsbeampte by die Australiese Nasionale Universiteit , het 'n oproep op sy radio, as 'n gevolg van wat hy na die kantoor van die Pro - visekanselier , prof Burgess . Hy het gevind Professor Burgess agter sy lessenaar en die beskuldigde staan ​​in die kamer met 'n koppie en piering. Mnr Brown gevra om hom te verlaat en die beskuldigde gereageer het , " Ek het nog nie klaar my koffie nog nie" . Mnr Brown het gesê dat hy wou die beskuldigde te verlaat. Die beskuldigde het toe die kantoor , het na die trap en voortgegaan om te loop met die trappe van die tweede na die derde vloer. Mnr Brown het vir hom gesê om nie te gaan tot daar , en wanneer die beskuldigde voortgesit word, het begin om hom te volg. Die beskuldigde het in 'n run en in die kantoor van die Visekanselier se sekretaris op die derde vloer . Die sekretaris , me Lindsay , gevra om hom te verlaat . Mnr Brown het toe die kantoor en het die beskuldigde wat sy rug op hom gehad het en het gesê: " Ek wil hê jy nou te verlaat " . Die beskuldigde het blykbaar geen kennis . Mnr Brown het toe sy linkerhand op die regterarm van die beskuldigde en het gesê: " Ek wil hê jy nou uit ." Toe hy gevra is wat gebeur volgende , Mnr Brown het gesê dat hy nie seker hoe dit gebeur het, maar dat hy " het koffie in [ sy ] gesig en af ​​in die voorkant van [ sy klere ] , dan is [ hy ] het 'n koppie en piering drop en dan [ die beskuldigde ] omgedraai en klap [ hom ] teen die muur " deur stoot hom in die bors met sy oop hande . Mnr Brown het gesê dat hy "val rug teen die muur en dan voel pyn in [ sy ] lies " .
33 . In kruisondervraging het mnr Brown ooreengekom dat op posvat van die beskuldigde se reg bo-arm het hy gesê: " Ek gaan om jou te hê om uit te neem , die koffie neergesit het " . Hy het toegegee dat op ander geleenthede het hy gehoor het die uitdrukking " neem jou uit " gebruik op 'n wyse wat sinistere konnotasies , maar het gesê dat hy net bedoel het sy voorneme om die beskuldigde uit die gebou te dra. Hy het ook toegegee dat hy staan ​​tussen die beskuldigde en die enigste uitgang beskikbaar is nie, sodat die beskuldigde sou gehad het om terug te draai na hom om te verlaat.
34 . Wanneer dit is hom tot mnr Brown dat die beskuldigde opgetree het in selfverdediging , het hy nie geheel en al verwerp die voorstel . Hy het gesê: " Wel, as hy opgetree het in selfverdediging hy was - hy het dit nie - hy was oordrewe [ sic ], hy het dit te ver , want dit was nie vir hom nodig om so ver as hy gedoen het as hy is met behulp 'n self- verdediging " .
35 . Mnr Brown se getuienis is bevestig in 'n mate deur dié van 'n mede- sekuriteit beampte , mnr GUMM . Hy het gesê dat hy buite gewag het Professor Burgess se kantoor , terwyl mnr Brown binne gegaan . Wanneer die beskuldigde het uit die kantoor met sy koppie en piering en draai na die boonste verdieping gaan , mnr Brown het Hom gevolg , maar mnr GUMM het na die teenoorgestelde kant van die vloer nog 'n stel trappe te gebruik. Hy het gesê dat toe hy aan die bokant van die trappe hy kon hoor harde stemme en 'n gedruis soos breekware gegooi word , en as hy genader om die kantoor, het hy dan hoor Mnr Brown sê: " Ek het aangerand is ." Hy het die beskuldigde die trappe af . Later toe Mnr Brown het uit die gebou mnr GUMM waargeneem dat hy was besig om te daal en afgelei dat hy in pyn. In kruisondervraging het hy ingestem dat hy nie opgemerk enige koffie op mnr Brown se hemp of enigiets anders ongewone oor sy klere.
36 . Mnr Brown se rekening van die voorval is sterk ondersteun deur me Lindsay , wat toe Bestuurder van uitvoerende steun by die Australiese Nasionale Universiteit. Sy het gesê dat die beskuldigde het in die Visekanselier se kantoor " redelik vinnig " en dat daar 'n koppie en piering in sy hand met koffie mors van dit. Mnr Brown was nie ver agter hom. Me Lindsay bereik uit die koppie en piering te neem van die beskuldigde en mnr Brown " soort aangeraak " sy regterarm. Die beskuldigde gooi die koppie en piering oor sy regterskouer in Mnr Brown se rigting. Mnr Brown koes , die koppie en piering die muur getref en " koffie het oral " . Sy het gesê dat " soort onmiddellik [ die beskuldigde ] soort van omgedraai soort tot sy reg en basies grootgemaak sy linkerknie soort in [Mnr Brown se ] soort van lies area en [Mnr Brown ] afgegaan ."
37 . In kruisondervraging Me Lindsay ooreengekom dat die beskuldigde die koppie en piering gegooi het as 'n onmiddellike reaksie op "wat gegryp " en dat hy gedraai het " in dieselfde vloei " . Sy het ingestem dat sy knie nie kan gereis het meer as 12 duim van 'n vertikale posisie voor kontak met Mnr Brown se lies en verduidelik dat dit nie nodig is om baie ver te reis nie omdat mnr Brown het reeds gebuig om die beker te vermy. Sy het gesê dat die Wet was " 'n baie skerp beweeg " en dat dit was "baie duidelik wat [ die beskuldigde ] het probeer om te doen."
38 . Ek aanvaar dat die voorval plaasgevind het aansienlik as Mnr Brown en me Lindsay beskryf en dat die beskuldigde het met sy knie in Mnr Brown se lies doelbewus . Dit is waar dat mnr Brown het gestaan ​​tussen die beskuldigde en die enigste poort waardeur hy kon gelaat het , en ek het oorweeg die moontlikheid van 'n toevallige impak as hy het sy knie te begin om weg te hardloop . Me Lindsay duidelik afgelei dat die wet is uitgevoer doelbewus , maar 'n nie- deskundige mening as na die ooglopende bedoeling van 'n persoon wat oënskynlik ly as gevolg van 'n beduidende geestelike disfunksie, selfs al is aangevoer sonder beswaar, kan natuurlik bietjie gegee word , indien enige, gewig. Dit blyk egter hoogs onwaarskynlik dat sy knie kon gekom het in kontak met mnr Brown se lies ongeluk indien die beskuldigde bloot gepoog om te vlug. Verder is die aard van die voorval beskryf deur me Lindsay dui sterk dat die beskuldigde die huis te druk 'n aanval en ek aanvaar Mnr Brown se getuienis dat die impak van sy lies net gebeur nadat hy geval rug teen die muur .
39 . Die kwessie van selfverdediging bied groter probleme. Soos voorheen genoem , sodra die kwessie geopper word, is dit die plig van die Crown om bo redelike twyfel bewys dat die beskuldigde nie glo dat dit was redelik nodig is vir hom om op te tree as wat hy gedoen het in sy eie verdediging of dat daar geen redelike gronde vir so 'n geloof. In die oorweging van hierdie kwessies, moet dit onthou word dat voor hierdie voorval die beskuldigde het effektief is verjaag trappe deur mnr Brown en dat mnr GUMM gegaan het in die rigting van die ander stel trappe natuurlik met die doel om af te sny sy ontsnapping . Toe hy in die Visekanselier se kantoor Mnr Brown het in agter hom , en as gevolg daarvan, was tussen die beskuldigde en die enigste uitgang. Me Lindsay dan bereik teen hom en teen ongeveer dieselfde tyd het mnr Brown, wat agter die beskuldigde, het gesê dat hy gaan hê om " hom neem " en dan gryp sy arm.
40 . Ek het geen twyfel dat enige normale persoon in daardie posisie sou verstaan ​​het dat hy herhaaldelik gevra is om te verlaat nie, het geen reg om te bly , en geneem is deur die arm vir die doel om dit te begelei uit die gebou . Daar was niks in die rekening van enige van die getuies wat redelik kan gelei het so 'n persoon 'n gewelddadige aanranding te vrees of ontlok 'n oortuiging dat dit nodig was vir hom te stoot Mnr Brown , laat staan ​​ry sy knie in Mnr Brown se lies , in om homself te verdedig. Maar die beskuldigde was nie 'n gewone mens , maar iemand met 'n aansienlik versteurd of verswakte geestelike prosesse . Dit is onmoontlik om tevrede te wees met die vereiste standaard dat hy nie so 'n geloof. Dit is ook nie moontlik om vas te stel met selfvertroue wat sy persepsie van die situasie mag gewees het en dus tevrede moet wees dat , in die lig van die persepsies, so 'n geloof nie redelik was. Ek is bewus van die mening uitgespreek in Kurtic dat sommige aksie moet plaasgevind het wat as 'n bedreiging of gevaar vir die beskuldigde het verkeerd is nie, maar in my opinie, die omstandighede waarna ek verwys openbaar 'n kombinasie van gebeure voldoende in te samel so 'n moontlikheid van die fout deur die beskuldigde .
41 . Dit kan ook betekenisvol dat mnr Brown geheel en al verwerp nie die voorstel van selfverdediging , maar net geprotesteer dat , indien die beskuldigde opgetree het in selfverdediging , het hy buitensporige geweld gebruik het . Natuurlik is dit heeltemal moontlik dat mnr Brown se antwoord was toe te skryf aan verwarring oor die konsep van self- verdediging of dat hy bekommerd is om voor te stel dat dit onnodig was om die kwessie te sedert oorweeg , in sy mening, sou enige sodanige eis gewees het onhoudbaar deur rede van die beweerde buitensporige aard van die geweld. Terwyl ek bewus van die moontlikhede , moet ek sê dat die antwoord was nie heeltemal gerusstellend . Mnr Brown was die persoon wat aanvanklik die beskuldigde gekonfronteer het, het op die trappe na hom , het hom in die Visekanselier se kantoor , met hom gepraat het , het sy arm en gely het van die aanranding aangekla . Tog, die feit dat hy daardie intieme betrokkenheid by die voorval , hy was nie bereid om die moontlikheid dat die beskuldigde opgetree het in selfverdediging te ontslaan . In die lig van dat onwilligheid , is dit moeilik om te sien hoe iemand wat nie teenwoordig was nie kon die moontlikheid uitsluit .
42 . Die bewering dat die beskuldigde gebruik oormatige geweld moet beoordeel word met verwysing na die moontlikheid dat hy geglo het dat sodanige geweld was nodig en die moontlikheid dat , met inagneming van sy persepsies van mnr Brown se optrede , was daar redelike gronde vir so 'n geloof . Die bewyse is nie , in my opinie, sluit óf moontlikheid .
43 . Vir hierdie redes , ek is nie in staat om tevrede te wees bo redelike twyfel dat die beskuldigde nie op te tree in selfverdediging. Gevolglik moet hy vrygespreek word .
Die beweerde aanranding op me McGee
44 . Mnr McKenzie het bewyse dat op 10 Februarie 2000 oor 12:40 was hy in sy kantoor by die NRMA House in Canberra toe die deur klokkie is geaktiveer en me McGee , wat sy sekretaris , gedruk die release knoppie om die deur oop te maak . Hy was bewus van 'n persoon wat langs 'n gebied aangrensend aan sy kantoor, maar het gesien dat dit die beskuldigde was net toe die deur oopgestaan ​​getrek . Mnr McKenzie was op die telefoon en het voortgegaan om te konsentreer op die gesprek. Die beskuldigde en me McGee glo wegbeweeg van die ingang na 'n gebied aangrensend aan Mnr McKenzie se kantoor waar die blindings is afgetrek tot ongeveer middellyf hoogte en hy kon net hul bene te sien. Hy het gesê dat die volgende ding wat hy duidelik onthou was " verhoor [ Me McGee ] skree en [ sien ] haar bene verdwyn ." Hy het gesê dat in die tyd van die bene van die beskuldigde was in die voorkant van haar.
45 . Mnr McKenzie het gesê dat hy die foon neergesit en het toe uit die kantoor van die beskuldigdes staan ​​oor me McGee , wat op al vier pote en probeer om haarself te back-up terwyl stoot om uit te vind die beskuldigde was om te hou haar af met sy hande op die top van haar skouers. Hy het gesê dat hy van agter gekom die beskuldigde, " het hy in 'n beer drukkie " , trek hom weg en hom gevra om die gebou te verlaat. Die beskuldigde het gepraat aan mnr McKenzie oor 'n eis vir 'n bedrag van $ 70,000 . Hy en twee ander werknemers begelei die beskuldigde uit die gebou . As hulle by die draai deur op die grondvloer die beskuldigde gegryp Mnr McKenzie se das en het vir hom gesê dat hy sy bril gelos het boontoe , en dat hy wou terug in te gaan om hulle te kry . Mnr McKenzie het vir hom gesê dat hulle sal teruggestuur word deur die polisie. Mnr McKenzie het gesê dat wanneer hy terug na die boonste verdieping het hy opgemerk dat me McGee het 'n sny aan die brug van haar neus en dat sy kla oor 'n seer nek. 's, Waar die besering aan haar neus was getuienis voorgelê word.
46 . Me McGee het bewyse dat sy in Mnr McKenzie se kantoor omstreeks 12:40 op 10 Februarie 2000 toe die sirene geklink en sy geaktiveer die meganisme om die deur oop te maak . Sy het gesê dat sy die " onderhoud man " verwag het en dat toe sy sien die beskuldigde sy rondgeskuif en sluit die deur mnr McKenzie se kantoor. Die beskuldigde het in , het sy hande op die ontvangstoonbank en het haar gevra of sy het geweet wie hy was. Sy het gesê : "Ja, ek doen ." Sy het toe gesê :
Hy het toe gekom het na my toe en hy het gekom tot by - reg vir my en ek het my hande en toe gryp hy my arms en die volgende - Ek onthou nie doen nie, maar ek onthou my pyn, intense pyn in my gesig slaan die vloer.
47 . Toe hy gevra is wat sy gedink gebeur nadat hy op die vloer , me McGee gesê dat sy gedink " óf kruip of roeping om iemand uit die ander kantoor en hulle kom in ", maar toe sy wakker geword het sy " niemand gesien nie ." Sy het daarna ontdek dat sy bloeding uit die gesig en ooreengekom in kruisondervraging dat 'n wei op die brug van haar neus is blykbaar veroorsaak deur 'n metaal stuk van haar bril koppeling van die oog stukke wat gebreek was . Sy het ook ooreengekom dat sy nie geslaan in die neus. Sy het 'n paar ander beserings , insluitend 'n sny aan haar been en 'n paar kneusplekke op haar arms. Sy het gesê dat sy nie gevoel het pyn in die tyd wat dit blykbaar veroorsaak en dat sy net aanvanklik in skok. Daar is voorgestel dat die hospitaal notas na haar verwys nadat geslaan in die neus , maar sy het gesê dat sy nie onthou ooit 'n verklaring te dien effekte . Meer belangrik, het sy bevestig in kruisondervraging dat sy 'n onvermoë om te onthou wat gebeur het tussen die tyd dat die beskuldigde het haar genader en die tyd wat sy beland om van die grond af .
48 . Terwyl ek het geen twyfel oor die waarheid van me McGee se getuienis , hierdie leemte in haar herinnering maak dit onmoontlik vir my om tevrede te wees bo redelike twyfel dat die " optree wat die misdryf aangekla " is gevestig . Me McGee is natuurlik bang vir die beskuldigde en het gesê dat sy haar hande sit met haar oop palms na buite , natuurlik met die bedoeling van fending af sy benadering . Sy het getuig van 'n vorige voorval as 'n gevolg van wat sy het duidelik met groot vrees van die beskuldigde gelaat is . Trouens, op hierdie geleentheid toe sy die eerste keer gesien het om haar vlak van vrees was so groot dat sy dadelik gesê: " Ag, nee! " . Toe sy getuienis te lewer sy was so bang dat sy dit moeilik gevind om te praat en dit was 'n geruime tyd voordat sy in staat was om voldoende selfbeheersing te kry om in staat wees om 'n eed te sweer . Daarna het sy dit duidelik gemaak dat sy dit moeilik gevind om te kyk in die rigting van die beskuldigde . In hierdie omstandighede is dit moeilik om die moontlikheid dat sy dalk flou geword het om uit te sluit . Dit is ook moeilik om die moontlikheid dat sy kan geskakel het of andersins gevalle per ongeluk , miskien as sy probeer om terug weg van die beskuldigde te sluit . In elk geval , sy kan onthou nie punch , druk-of ander vyandige daad van die kant van die beskuldigde wat veroorsaak het om haar te val op die vloer.
49 . Mnr McKenzie se getuienis te sien Me McGee se bene verdwyn terwyl die bene van die beskuldigde was in die voorkant van haar is net nie in staat is om te bewys dat sy geval het op die vloer as 'n gevolg van 'n aanval . In kruisondervraging het hy ingestem om met die voorstel dat hy gesien het haar " gaan in die lug " nie, maar die boonste deel van haar liggaam is verduister van sy siening deur die blindings en ​​dit lyk asof hy het aanvaar dat sy so uit gedoen die feit dat haar bene skielik verdwyn . In elk geval , hy het dit duidelik gemaak dat hy nie in staat was om te sien wat veroorsaak het so 'n beweging.
50 . Dit is waar dat me McGee het getuienis van die beskuldigde gryp haar arms, en dat die aksie alleen kan uitgemaak het 'n aanval . Dit is ook so dat sy getuig het dat hy opgedoen het kneusplekke aan haar arms in die posisie waar hy geneem het houvas van hulle. Kneusings is , natuurlik, voldoende werklike liggaamlike leed te maak. Maar dit is die plig van die Crown om bo redelike twyfel bewys dat die liggaamlike leed is veroorsaak deur die aanranding. Indien, in werklikheid , me McGee het per ongeluk of as 'n gevolg van flou en die beskuldigde probeer om haar val te stuit vashou aan haar arms dan enige kneusings daardeur veroorsaak kan nie beskou word as die gevolg is van 'n aanval .
51 . Dit is ook waar dat Mnr McKenzie het bewyse van die sien van die beskuldigdes probeer Me McGee te hou as sy probeer om te styg. Maar daar was geen bewyse om te bepaal of hy 'n poging om so te danke aan vyandigheid of net doen omdat hy bekommerd was dat sy dalk duiselig of onvas op haar voete as sy toegelaat is om op te staan ​​. In die laasgenoemde geval , kan enige kneusings opgedoen as gevolg van aksies wat geneem is in 'n bona fide poging om haar te verhoed dat hulle na verdere skade nie beskou word as die gevolg is van 'n aanval .
52 . Ek moet erken dat heelwat skeptisisme as aan enige van hierdie moontlikhede . Maar , geregtelike skeptisisme is nie voldoende plaasvervanger vir bewys bo redelike twyfel . Ek is nie in staat om tevrede te wees dat die kneusings veroorsaak aan me McGee se arms of enige ander beserings wat sy opgedoen het in die loop van die voorval is veroorsaak deur die beskuldigde posvat van haar arms in die wyse het ek beskryf .
53 . Die standaard van bewys is 'n baie streng een , en in al die omstandighede , ek is nie in staat om tevrede te wees dat die getuienis wat deur die Crown is voldoende om vas te stel dat die standaard van die kommissie van die dade wat die misdryf aangekla .
54 . As dit was 'n gewone verhoor dit sou gewees het oop vir die Crown 'n skuldigbevinding aan 'n misdryf gewone aanranding te soek, selfs al is daardie misdryf het nie aangekla nie . Artikel 49 van die Wet op Misdade voorsiening vir alternatiewe uitspraak in verband met verskeie misdade bepaal en , in die besonder, in staat stel om 'n jurie wat nie tevrede is nie die beskuldigde skuldig is aan aanranding occasioning werklike liggaamlike leed die beskuldigde skuldig aan 'n misdryf gewone aanranding te vind. Dit beteken egter die taal van die artikel nie verskyn nie toepassing sal wees op 'n spesiale verhoor van hierdie soort omdat die wet nie toelaat dat die beskuldigde skuldig bevind word aan 'n misdryf .
55 . Om hierdie redes moet die beskuldigde vrygespreek word van hierdie oortreding.
Die beweerde aanranding op mnr Gold
56 . Mnr Gold was 'n sekuriteitswag met Chubb Security wat besig was om by die Nasionale Argief gebou in Parkes omstreeks 14:40 op 10 Augustus 2000, toe hy sien dat die beskuldigde in die besigheid of besoekers sitkamer van die gebou. Die beskuldigde is die gebruik van 'n telefoon. Mnr Gold genader om binne sowat vyf meter ten einde 'n positiewe identifikasie van hom te maak , onsuksesvol probeer het om die Veiligheidsraad , me Wyatt te kontak, en dan suksesvol gekontak mnr Daley wat hy beskryf as die " tegnologiese Manager" . Beide me Wyatt en mnr Daley daarna genader mnr Gold en na 'n kort gesprek het hy na 'n ander gebied van die gebou te "man " het die besoekers se ontvangstoonbank wat die ontvangsdame het glo sonder toesig gelaat word . Die lessenaar was ongeveer 30 meter weg van die gebied waarin die beskuldigde gestaan ​​en , terwyl op 'n sekere punt wat hy gesien het die beskuldigde neem besit van mnr Daley se identifikasie tag , mnr Gold was nie in staat om die gesprek tussen hulle te hoor.
57 . Mnr Gold dan het die beskuldigde loop in die gang af na hom toe . Die beskuldigde geplaas om 'n " styrofoam " koppie op 'n voorwerp wat mnr Gold beskryf as 'n " middellyf hoogte display" en aanhou stap na hom toe voor die draai , die optel van die beker en draai terug om voort te gaan loop in die gang af na hom toe . Mnr Gold het gesê dat wanneer die beskuldigde was binne sowat vyf meter van hom die beskuldigde het opgekyk en staar na hom toe , as hy stap na hom en sê : "Ag , mnr Chubb " en stoot vorentoe sy regterarm. Mnr Gold gesê dat hy is getref deur 'n tee sak en dat vloeistof uit die beker oorgespoel het.
58 . Die Nasionale Argief gebou is toegerus met video -kameras vir sekuriteit doeleindes en mnr Gold in staat was om materiaal te bekom van twee van die video-opnames wat die beskuldigde aanvanklik in die sitkamer en later nader Mr Gold , blykbaar met die styrofoam koppie . Die bande het nie die beskuldigdes om enige beweging in die rigting van mnr Gold met die beker . Maar, het glo die kameras opgestel fotografiese beelde te neem op drie sekonde-intervalle en dit was natuurlik heel moontlik dat die beskuldigde so gedoen het tydens een so 'n interval. Die video-opname het ook bevestig dat as die beskuldigde hom genader het , mnr Gold gestaan ​​en het 'n stap na sy linkerkant , al is hy bly agter die lessenaar . Die beskuldigde het die gebou deur verby die ander kant van die lessenaar , en terwyl mnr Gold het geen poging aangewend om hom te verhoed verlaat , dink ek dat die beskuldigde kan gevorm het die indruk dat mnr Gold se optrede weerspieël 'n aggressiewe houding teenoor hom.
59 . In kruisondervraging , is daar voorgestel aan mnr Gold dat die beker net 'n teesakkie bevat het , maar hy het volgehou dat daar was vloeistof in dit . Hy was nie in staat om te onthou of 'n skoner geroep is om te verslind die vloer , maar het gesê dat mnr Daley opgetel het die beker , terwyl hy opgetel het die tee sak .
60 . Konstabel Khan het getuig dat hy bygewoon het by die Nasionale Argief -gebou omstreeks 15:45 en hy het met mnr Gold . Hy het gesê dat mnr Gold het hom 'n skuim beker , maar het nie vir hom wys 'n " Chubb [ Security uniform ] hemp " . Hy het opgemerk dat mnr Gold was nie in uniform. Hy het 'n verdere gesprek met mnr Gold omstreeks 10:00 die aand toe het hy 'n video kassette die Stad Polisiestasie . Konstabel Khan se getuienis was oor die algemeen bevestig deur die getuienis van Konstabel Strachan .
61 . Nóg me Wyatt of die eienaar Daley geroep is om getuienis te lewer , die voormalige was blykbaar in Skotland omgee vir een of beide ouers en die laaste afskeid geneem het om te gaan kamp by 'n onbekende plek op die Suid- kus van Nieu- Suid-Wallis.
62 . Ek aanvaar dat die voorval plaasgevind het hoofsaaklik in die wyse dat mnr Gold beskryf in sy getuienis . Die daad van die verskuiwing van die koppie so dat 'n teesakkie getref Mnr Gold se bors, hetsy met of sonder 'n hoeveelheid van tee, duidelik betrokke is 'n paar onwettige aanwending van geweld en duidelik plaasgevind het sonder sy toestemming . Dus, is dit beloop 'n aanranding.
63 . Mnr Everson weer voorgelê dat ek moet 'n redelike twyfel dat die beskuldigde opgetree het in selfverdediging het . Maar ek is nie in staat om die voorlegging te aanvaar. Die aard van die aanranding beskryf deur mnr Gold is nie suggestief van 'n daad geneem met die oog op fending af 'n potensiële aanvaller . Meer belangrik , terwyl , as wat ek genoem het , kan die beskuldigde het die indruk gekry dat mnr Gold se optrede in te staan ​​en beweeg effens na die kant weerspieël 'n aggressiewe houding teenoor hom , was dit nie voorgestel dat hy hou van die beskuldigde geneem het , het hom agtervolg, geteister hom of probeer om sy vertrek te belemmer . Ek is weer tevrede met die vereiste standaard wat geen aksie in werklikheid plaasgevind het wat kon gewees het verkeerd vir 'n bedreiging of gevaar vir die beskuldigde . Dus, in teenstelling met die posisie in verband met die beweerde aanranding op mnr Brown , is daar geen basis vir enige bewering dat sy persepsies van 'n aksie , soos wat geraak word deur sy versteurd of verswakte geestelike prosesse , kan voorsien het 'n redelike grondslag vir 'n oortuiging dat dit nodig was vir hom om op te tree as wat hy gedoen het in sy eie self- verdediging. Gevolglik is ek tevrede bo redelike twyfel dat die beskuldigde nie op te tree in selfverdediging.
64 . Vir hierdie redes , ek is tevrede bo redelike twyfel dat die beskuldigde die dade wat die misdryf aangekla .
Die beweerde aanranding op mnr Kidney
65 . Mnr Tony Kidney , 'n prokureur in diens wat deur die Wet Prokureursorde , was in sy kantoor in die Prokureursorde gebou by Canberra teen ongeveer 10:25 op 26 April 2000 toe hy ingelig is dat die beskuldigde in die ontvangs area . Hy het buite na die gebied en het homself om die beskuldigde wat voortgegaan het om te vra hom vrae oor die aanstelling van Queen's Counsel in Nieu-Suid- Wallis. Mnr Kidney het hom gevra wat hy doen of hoekom hy op die Prokureursorde en die beskuldigde gereageer het in wat blyk te gewees het 'n grootliks onverstaanbaar tirade afgewissel met lelike woorde . Mnr Kidney het gesê dat die een sin wat hy kon onthou , was " Ek is betrokke in wetstoepassing , jy nie rondfok met my." Hy het gesê dat die beskuldigde "verskyn baie opgewonde , irrasionele " en is op pad na hom. So het hy gedoen mnr Kidney was die een hand op asof om te wyk die beskuldigde af en begin om terug te beweeg terwyl die vertel van die beskuldigdes nie aan hom te raak . Die beskuldigde dan stoot Mnr nier in die bors geskiet. Mnr Kidney het nie stel voor dat die druk het veroorsaak dat hy óf besering of pyn.
66 . Mnr King , die uitvoerende direkteur van die Prokureursorde , het probeer om die polisie te bel vanaf 'n telefoon by die ontvangstoonbank in die buurt. Die beskuldigde het glo opgemerk en probeer om die ontvanger te verdraai van hom. Mnr Kidney en mnr King dan gegryp die beskuldigde en het hom na die deur. Mnr Kidney het gesê dat die beskuldigde aanvanklik nie weerstaan ​​nie , maar toe gestoot uit die deur swaai hy rond en probeer om hom te skop in die lies . Gelukkig , mnr Kidney was in staat om daardie skop te vermy. Hy en mnr King dan gaan terug in die kantoor en het die deur gesluit , terwyl die rekenmeester , mnr McArthur , het 'n sleutel sodat dit kan gesluit word . In daardie stadium het die beskuldigde, wat geloop het in die rigting van die berg area, het teruggekom en skop die deur .
67 . In kruisondervraging Mnr Kidney het saamgestem dat die beskuldigde voorheen geding teen hom in beide die Hooggeregshof en die Federale Hof . Mnr Kidney ontken dat enige herinnering van die beskuldigde gesê woorde tot die effek van "doen nie aanranding my" en bevestig dat , op die teendeel , hy is agtergrond weg van die beskuldigde as hy gevorder tot hom.
68 . Mnr King het bewyse van die aanhoor van sy naam genoem word deur mnr Kidney en opruk na die ontvangs area waar hy deur die eienaar Kidney " worstel " met 'n man wat besig was om 'n baie lawaai . Hy het gesê dat hy gevra om die man te verlaat en , toe hy nie so doen nie, probeer om die polisie te bel. Die man het toe probeer om die toestel te neem van hom en hy en mnr Kidney het voortgegaan om hom te verwyder uit die kantoor . Hy het gesê dat as hulle het hom na die ingang van die man probeer het om mnr Kidney te skop in die been of die lies , maar dat mnr Kidney het opsy en daar was geen kontak . Hulle het daarin geslaag om hom uit die kantoor en die deur gesluit , maar die man het teruggekom en skop die deur . Die slot en skarniere daarna vereis vervanging.
69 . Toe hy gevra is om presies wat gebeur toe mnr King het gesê dat die man was " worstel " met mnr Kidney verduidelik , het hy gesê dit het gelyk asof hulle " kwadratuur af , as mense in 'n bakleiery doen nie" , en verduidelik dat hy gedink het dat Mnr Kidney het sy hand aan die persoon wat die aanval op hom te stoot . Sy demonstrasie van die wyse waarop mnr Kidney het sy hand was in ooreenstemming met mnr Kidney se eie demonstrasie. Hy het bygevoeg: "Ek het gesien Tony met sy hand aan die vent se bors en Tony het gerugsteun af , sou hy gedwing is om teen die lae tafel wat agter die ontvangstoonbank in ons ontvangs area" .
70 . In kruisondervraging Mnr King het erken dat in 'n handgeskrewe nota gemaak later daardie dag het hy gebruik het om die woord " remonstrating " eerder as " enter " , maar het gesê dat hy nie daar te verstaan ​​aan enige verskil tussen hierdie terme wees . Hy het ook ooreengekom dat hy aanvanklik gebruik het om die woord "benoud " eerder as " aggressief ", maar het gesê dat hy gedink het hy het net die verkeerde woord . Hy het toegegee dat hy nie seker is of die persoon was ontsteld of aggressief , maar het gesê dat hy " seker was aggressief teenoor [Mnr Kidney ] " en dat " dit was die enigste gevolgtrekking wat ek kan trek uit sy optrede " .
71 . Mnr McArthur wat was 'n rekenmeester in diens van die Prokureursorde het bevestig dat hy weg is na die ontvangs area en gesien het mnr King hou van 'n selfoon en 'n man te bereik oor die toonbank probeer dit die ontvanger aan te gryp. 'N Struweling het tussen hulle oor die telefoon. Kort daarna het die man was gelei het tot die deur en die kantoor verlaat . Mnr McArthur het gesê dat mnr King het probeer om die deur oop te sluit toe die man teruggekeer en het 'n hardloop spring en skop die deur . Die man het die gebou verlaat .
72 . Konstabel Stirling, wat die kantore van die Prokureursorde kort ná die voorval bygewoon het, het gevind dat die deur gesluit en het opgemerk dat die deur en raam effens was uit lyn .
73 . Me Duncan , wat die Prokureursorde se ontvangsdame, het getuig dat die beskuldigde aan haar gesê het dat hy gekom het om die gemeenskap uit te vind " hoe advokate geword het." Sy het aan mnr Kidney se kantoor en het vir hom gesê dat die beskuldigde in die ontvangs area . Sy keer terug na haar pligte , maar daarna het opgemerk dat die stemme laat raak het en gehoor het mnr Kidney roep vir mnr King . Sy het daarna mnr McArthur te kry . Sy het bevestig dat mnr King het probeer om die polisie te bel en sê dat sy onthou die beskuldigde bereik oor die toonbank die selfoon te neem . Sy het 'n geaktiveer sekuriteit sirene dan skakel die noodnommer 000 en 'n oproep aan die polisie. Sy het gesê dat mnr King en mnr nier verwyder die beskuldigde uit die kantoor en het probeer om die deur oop te hou toe wanneer die beskuldigde teruggekeer het van die berg area en " soort het soos 'n karate skop " na die voordeur.
74 . Mnr Kidney was 'n natuurlik geloofwaardige getuie wie se getuienis dat hy gestoot deur die beskuldigde nie uitgedaag in kruisondervraging . Sy rekening van die voorval is ook aansienlik bevestig deur bewyse van mnr King en tot 'n mindere mate , ander getuies . Ek is tevrede bo redelike twyfel dat die beskuldigde het druk Mnr Kidney en dat die druk saamgestel is 'n aanranding.
75 . Ek aanvaar mnr Kidney se getuienis dat voor gestoot hy agtergrond weg van die beskuldigde en vertel hom nie om hom aan te raak. Terwyl die Crown nie die moontlikheid uitsluit dat die beskuldigde 'n wettige rede vir die feit dat by die Prokureursorde se kantoor gehad het , het hy duidelik het geen reg om weer bly word gevra om te gaan . In elk geval , is dit nie voorgestel aan mnr Kidney dat hy hou van die beskuldigde of andersins fisies probeer om hom te voor daardie druk verwyder het nie. Dit is waar dat hy opgewek een hand , maar ek aanvaar sy getuienis dat hy het dit met sy palm oop na buite as hy probeer het om terug weg van die beskuldigde . Om terug te keer na die gedeeltelik objektiewe toets posited in Kurtic , ek is tevrede met die vereiste standaard wat geen aksie in werklikheid plaasgevind het wat kon gewees het verkeerd vir 'n bedreiging of gevaar vir die beskuldigde . Dus, daar is weer geen basis vir enige bewering dat die beskuldigde se persepsies van 'n aksie as wat geraak word deur sy versteurd of verswakte geestelike prosesse kan voorsien het 'n redelike grondslag vir 'n oortuiging dat dit nodig was vir hom om op te tree as wat hy gedoen het in sy eie self - verdediging. Gevolglik is ek tevrede bo redelike twyfel dat hy nie optree in selfverdediging.
76 . Vir hierdie redes , ek is tevrede bo redelike twyfel dat die beskuldigde die dade wat die misdryf aangekla .
Die beweerde aanranding op mnr Beaton
77 . Teen ongeveer 02:40 op 31 Julie 2001 mnr Beaton , wat toe die waarnemende direkteur van die Gorman House Arts Centre , was in 'n kantoor by die Sentrum toe hy sien dat die beskuldigde loop op 'n pad aangrensend aan die kantoor . Hy het die gebou verlaat en het die beskuldigdes . Mnr Beaton het vir hom gesê dat hy oortree het , dat hy hom wou verlaat nie en dat indien hy versuim om dit te doen sou hy die polisie bel . Hy het gesê dat die beskuldigde was om weg te stap van hom, maar dat hy dan omgedraai het, het terug na mnr Beaton , het gesê: " Ek het genoeg van hierdie gehad het " en gestoot hom. Mnr Beaton was onseker oor die presiese aard van die druk , maar het geglo dat die beskuldigde hom gestoot het in die bors met albei hande oop . Mnr Beaton het gesê dat hy verloor sy balans en val terug teen die "edge " van 'n beton muur. Sy kop het glo in aanraking gekom het met die muur wat veroorsaak dat 'n laserasie wat nodig is sewe steke .
78 . In kruisondervraging het mnr Beaton het volgehou dat die beskuldigde gestop het loop by 'n punt waar die pad gelei het op 'n ramp . Hy verwerp die voorstel dat die oprit het sedertdien opgerig . Hy het ook ontken dat hy die beskuldigde gestoot het of dat die beskuldigde opgetree het in selfverdediging.
79 . Mnr Duffy , wat was dan die Security Manager vir die Gorman House Arts Centre het gesê dat hy met mnr Beaton in die administrasie gebied van Gorman House omstreeks 14:40 op 31 Julie 2000 toe mnr Beaton het die beskuldigde loop verby die deur en links die gebou. Mnr Duffy het gesê dat hy ' n paar lêers weg voor versterking uit op die landing. Hy sien toe mnr Beaton staan ​​op die pad met sy rug teen die muur en praat met die beskuldigde wat staan ​​aan die ander kant van die pad voor hom . Hy het gesê dat hulle 'n gesprek is wat maar hy kon nie hoor wat gesê word. Hy het gesê dat die beskuldigde skielik sit albei hande op en gestoot Mnr Beaton " hard - reg deur die heining en terug in die muur " en dat die eienaar Beaton dan " val agter die heining " . Mnr Duffy toe geskree , "Ek het gesien dat" en die beskuldigde het .
80 . In kruisondervraging Mnr Duffy , soos mnr Beaton , het volgehou dat die oprit bestaan ​​het vir 'n geruime tyd voor die voorval betrokke . Daar was geen bewyse tot die teendeel.
81 . Beide mnr Beaton en mnr Duffy blyk te wees heeltemal eerlik getuies , maar daar is 'n groot teenstrydigheid in hul rekeninge van die voorval . Mnr Beaton het volgehou dat die beskuldigde was weg loop en draai om terug te kom op die pad te stoot hom terwyl mnr Duffy volgehou dat die twee mans is op die teenoorgestelde kant van die pad wanneer die beskuldigde skielik lunged vorentoe Mnr Beaton te stoot . Ek is nie in staat om vas te stel met enige werklike vertroue wat van hierdie twee weergawes korrek was of selfs of óf weergawe wat 'n geheel en akkurate rekening van die betrokke gebeure . Mnr Everson se voorlegging dat die Crown versuim het om te bewys dat die vereiste standaard dat die beskuldigde was wat in self- verdediging moet in ag geneem word in hierdie konteks.
82 . Verder , mnr Beaton het toegegee dat die beskuldigde geen poging om te loop op die trappe in die gebou gemaak het, en dat die bitumen pad waarop hy loop was oop , en gebruik word deur die publiek. Mnr Beaton het ook toegegee dat hy voorheen gehad het probeer om 'n interdik teen die beskuldigde , maar dat sy aansoek van die hand gewys . Dit wil voorkom dat , nadat hy onsuksesvol probeer om 'n interdik teen die beskuldigde , mnr Beaton het besluit om die reg in eie hande te doen en die beskuldigde, verkeerdelik beskuldig hom van 'n oortreder , eis dat hy verlaat en dreig om die polisie te bel As hy dit nie doen nie . Die bewyse het nie openbaar enige werklike rede vir hierdie benadering. Die beskuldigde het glo elke reg om die pad te gebruik.
83 . Mnr Everson aangevoer , in wese, dat mnr Beaton 'n vyandige en onredelike houding teenoor die beskuldigde het vertoon en dat hy kan net nie gevolg het die beskuldigde op die pad om voort te gaan remonstrating met hom, maar verder gegaan en eintlik gestoot hom. Mnr Beaton ontken hierdie voorstel en daar was geen bewyse van so 'n druk . Nietemin , mnr Everson het volgehou dat die kwessie van self- verdediging het behoorlik opgewek is en dat die kroon het nie die moontlikheid uitgesluit dat die beskuldigde opgetree het in sy eie self- verdediging. Hy het ook aangevoer dat die teenstrydigheid tussen die rekeninge van mnr Beaton en mnr Duffy onvermydelik twyfel oor die geloofwaardigheid van mnr Beaton se ontkenning.
84 . Hierdie aangeleenthede is oortuigend aangevoer en het mnr Beaton is 'n minder indrukwekkende getuie ek kan gevind het mnr Everson se argumente oortuigend. Mnr Duffy duidelik nie gesien het nie mnr Beaton stoot die beskuldigde , maar sy rekening van die voorval bied slegs beperkte stawing van mnr Beaton se ontkenning dat hy dit gedoen het . Ek is ook bewus van wat Kirby J het beskryf as 'n " groeiende begrip van die feilbaarheid van die geregtelike evaluering van die geloofwaardigheid van die voorkoms en gedrag van die getuies in die hof " . Sien Staat Rail Authority van Nieu-Suid -Wallis v Earthline Konstruksies Pty Ltd [ 1999 ] HCA 3 ; ( 1999 ) 160 ALR 588 op 617 .
85 . Nietemin, ek is tevrede bo redelike twyfel van die waarheid van mnr Beaton se getuienis dat hy nie druk op die beskuldigde . Hy het my beïndruk as 'n geheel en eerlike man sy bes doen om die waarheid te sê , selfs wanneer openhartige antwoorde was geneig om hom bloot te stel aan kritiek. Dus, terwyl ek aanvaar dat die beskuldigde opgetree het in reaksie uit te voer wat hy moontlik beskou het as uitdagend , Ek is nietemin tevrede bo redelike twyfel dat hy nie gestoot deur mnr Beaton .
86 . Dit is nie voorgestel dat enige ander aksie plaasgevind het wat kon gewees het verkeerd vir 'n bedreiging of gevaar vir die beskuldigde . Dus, daar is weer geen basis vir enige bewering dat sy persepsies van 'n aksie as wat geraak word deur sy versteurd of verswakte geestelike prosesse kan voorsien het 'n redelike grondslag vir enige oortuiging dat dit nodig was vir hom om op te tree as wat hy gedoen het in sy eie self- verdediging. Gevolglik is ek weer tevrede bo redelike twyfel dat die beskuldigde nie op te tree in selfverdediging.
87 . Mnr Beaton se rekening van lyding 'n sny aan sy kop as 'n gevolg van die stamp dit op die muur is bevestig deur die foto's geneem deur Sersant Corrigan . Die skeur was ook te sien by konst Jennings wat na Gorman Huis met Sersant Corrigan kort ná die aanval . Gevolglik is ek tevrede bo redelike twyfel dat mnr Beaton gely werklike liggaamlike leed .
88 . Ek het geen rede om te veronderstel dat die beskuldigde bedoel om die laserasie of veroorsaak , wel , te veroorsaak Mnr Beaton enige skade te ly . Die getuienis stel net dat hy gestoot Mnr Beaton , blykbaar met die doel om hom te stop uit voortgesette om betrokke te raak in wat hy vermoedelik beskou as ongegrond teistering. Maar, soos ek genoem het , is dit onnodig vir die Crown om te bewys dat hy van plan is werklike liggaamlike leed aan te doen . Dit is voldoende vir die Crown om te bewys dat sodanige skade plaasgevind het as gevolg van die aanranding. In die huidige geval 'n afleiding te dien effekte is onvermydelik.
89 . Vir hierdie redes is ek tevrede bo redelike twyfel dat die beskuldigde die dade wat neerkom op die oortreding aangekla .
90 . Ek wil hoor raad as die bestellings wat in die lig van hierdie bevindinge gemaak word .
Ek sertifiseer dat die voorafgaande negentig ( 90 ) genommerde paragrawe is 'n ware afskrif van die redes vir vonnis hierin van sy eer , Justisie Crispin
assosieer :
Datum : 16 Augustus 2002
Raad vir die vervolging : 'n Robertson
Prokureur vir die vervolging : ACT Direkteur van Openbare Vervolging
Raad vir die beskuldigde : C Everson
Prokureur vir die beskuldigde : Saunders & Company
Datum van die verhoor : 22-24 , 31 Julie
Datum van uitspraak : 16 Augustus 2002

ALBANIAN

R Përmbarimit v [ 2002] ACTSC 79 (16 gusht 2002)

Modifikimi i fundit: 20 gusht 2002

V QUEEN ALEXANDER Marcel André përmbaruesit SEBASTIAN [ 2002] ACTSC 79 (16 gusht 2002) CATCHWORDS
LIGJI PENAL - akuzuari gjeti të papërshtatshëm për të vetëdeklaruar - seancë e veçantë e akuzave - Natyra e dëgjimit - t'i lëshojë nëse gjykata është e bindur jashtë çdo dyshimi të arsyeshëm se i akuzuari " ka kryer akte të cilat përbëjnë veprën e ngarkuar " - konkluzione për të mos u tërhequr kundër të akuzuar për shkak të dështimi për të dhënë dëshmi - kanë nevojë për kujdes të veçantë në shqyrtimin e provave .
LIGJI PENAL - akuzuari gjeti të papërshtatshëm për të vetëdeklaruar - vështirësi të veçanta kur u akuzua vuan nga dëmtime të konsiderueshme mendore ose sëmundje psikiatrike në kohën e shkeljes së pretenduar - besimin e akuzuar se ishte e nevojshme për të vepruar si ai e bëri në vetëmbrojtje - kërkesën për shkaqe të arsyeshme për besim - testi i arsyeshmërisë pjesërisht objektive - arsyeshmëria gjykohet duke ju referuar rrethanave të akuzuarit si perceptuar ata të jenë , por duhet të jetë mundësia që disa veprime të cilat kanë ndodhur në të vërtetë mund të ketë qenë i gabuar si një kërcënim ose rrezik ndajakuzuarit.
LIGJI PENAL - dëgjimi të veçantë nga gjyqtari i vetëm - nëse aktet që përbëjnë shkelje të sulmimit dhe sulmet occasioning aktuale dëm trupor provuar përtej çdo dyshimi të arsyeshëm .
Krimet Act 1900 , ss 310 , 314 , 315 , 316 , 317 , 319 subs ( 2 )
Shëndeti Mendor ( trajtimi dhe kujdesi ) Akti 1994 , subs 68 ( 3 )
Kujdestaria dhe Menaxhimi i Pronës Aktit të 1991
Gjykata e Lartë Akti 1933 , s 68C
Dëshmi Akti 1995 ( Cth ) , s 144
 R v Morris [ 2002] ACTSC 12 ( paraportuara , Crispin J , 15 mars 2002)
Weissensteiner vMbretëresha [ 1993] HCA 65 , ( 1993) 178 CLR 217
Azzopardi vMbretëresha (2001) 205 50 CLR
 R v Knight ( 1988) 35 Një krim R 314
 R v Williams (1990 ) 50 Një krim R 213
Coulter vMbretëresha (1988) 164 CLR 350
 R v Miller ( 1954 ) 2 QB 282
 R v Chan - Fook [ 1993] 1 EWCA krim lufte ; [ 1994] 2 All ER 552
Zecevic DPP v (1987) 162 CLR 642
 R v B (1992 ) 35 259 FCR
Viro R v [ 1978 ] HCA 9 , ( 1978) 88 141 CLR
 R v Hawes ( 1994) 35 294 NSWLR
Kurtic (1996 ) 85 Një krim R 57
Hekurudhor Autoriteti Shtetëror i New South Wales v EARTHLINE ndërti Pty Ltd [1999 ] HCA 3 , ( 1999) 160 ALR 588
SCC Nr 98 të vitit 2000 , SCC 173 të 2000, SCC 27 i vitit 2001 , SCC 37 nga 2002
Gjykatësi: Crispin J
Gjykata Supreme e ACT
Date : 16 gusht 2002
NË TË GJYKATËS SUPREME TË)
) Nr SCC 98 2000
Australian Capital Territory) Nr SCC 173 nga 2000
SCC Nr 27 të vitit 2001
SCC Nr 37 të vitit 2002
QUEEN
v
ALEXANDER Marcel André përmbaruesit SEBASTIAN

RENDI
Gjykatësi: Crispin J
Date : 16 gusht 2002
Vendi : Canberra
Gjykata konstaton se :
1 . akuzuari nuk është fajtor për sulm Ross Wentworth Stephens në Kanberra në Australian Capital Territory në 11 janar 2000;
2 . akuzuari nuk është fajtor për sulmin ndaj Douglas Scott Brown në Kanberra nëTerritorit tha në 11 janar 2000;
3 . akuzuari nuk është fajtor për sulm ndaj Susan Joan McGee në Kanberra në Territorin tha më 11 janar 2000, dhe në këtë mënyrë për të occasioning aktuale dëm të saj trupore;
4 . akuzuari ka kryer aktet që përbëjnë veprën e Daniel Gold sulmin ndaj në Kanberra në Territorin tha më 10 gusht 2000;
5 . akuzuari ka kryer aktet që përbëjnë veprën e veshkave sulmin ndaj Anthony në Kanberra në Territorin tha më 26 prill 2000; dhe
6 . akuzuari ka kryer aktet që përbëjnë veprën e John Alex sulmin ndaj Beaton në Kanberra nëTerritorit tha më 31 korrik 2001, dhe në këtë mënyrë për të shkaktuar dëm atij aktuale trupore .
1 . Akuzuari ishte dënuarve para meje në katër aktakuzat që pretendojnë kryerjen e veprave penale të mëposhtme :
* Sulm Ross Wentworth Stephens në 11 janar 2000;
* Sulmuar Douglas Scott Brown në 11 janar 2000;
* Sulm Susan Joan McGee më 10 shkurt 2000 dhe në këtë mënyrë occasioning aktuale për dëmin e saj trupore;
* Sulmuar Gold Daniel më 10 gusht 2000; dhe
* Sulmuar veshkave Anthony më 26 prill, 2000
* Sulm John Alex Beaton më 31 korrik 2001, dhe në këtë mënyrë occasioning për ta dëmtoni atë aktuale trupore .
2 . E para tre akuza ishin të përfshira në një padi të datës 7 janar 2002, në procedurë të numëruara SCC 98 të vitit 2000 , ndërsa akuza e katërt, e pestë dhe të gjashtë ishin të përfshira në aktakuzat veçanta datës 8 janar 2002, 8 janar 2002 e 13 maj të vitit 2002 dhe të numëruara SCC 173 të vitit 2000 , SCC 27 i vitit 2001 , dhe SCC 37 të vitit 2002 respektivisht.
3 . Procedura në të cilat i akuzuari ishte dënuarve nuk janë një gjykim , por një seance të posaçme dëgjimi i kryer në pajtim me s 315 e Krimeve Akti 1900 ( "krimet Akti") .
Përcaktimi i paaftësisë për t'u vetëdeklaruar
4 . Më 27 shkurt 2001 një urdhër është bërë në pajtim me s 310 e Krimeve Akti kërkonqë të akuzuarit t'i dorëzojë juridiksionin e Tribunalit Shëndetit Mendor për të mundësuarTribunali për të përcaktuar se nëse apo jo ai ishte i aftë për të vetëdeklaruar për akuzat mbi të cilën ai kishte qenë të angazhuar për gjykim . Koncepti i palestër për të vetëdeklaruar është kodifikuar në mënyrë efektive në këtë territor nga subs 68 ( 3) i Shëndetit Mendor ( trajtimi dhe kujdesi ) Akti 1994 (" Akti i Shëndetit Mendor " ) e cila është në termat e mëposhtëm :
( 3)Gjykata do të bëjë një përcaktim se një person është në gjendje të pranonte fajësinë për një akuzë të kënaqur në qoftë se proceset mendore e personit janë çrregulluar apo dëmtuar në atë masë qëpersoni nuk është në gjendje -
( a ) te kuptuar natyra e ngarkuar ; ose
( b ) për të hyrë në një lutje për të ngarkuar dhe të ushtrojë të drejtën për të sfiduar jurors ose jurisë ; ose
( c ) te kuptuar qe procedurat jane nje pyetje si tek nësepersoni kryer veprën ; ose
( d ) për të ndjekur rrjedhën e procedimit ; ose
( e) për të kuptuar efektin konsiderueshme të ndonjë dëshmi që mund të jepet në mbështetje të prokurorisë ; ose
( f) të japë udhëzime për përfaqësuesin e tij apo të saj ligjor.
5 . Ka pasur disa vonesa në vlerësimin e Tribunalit tëakuzuarit dhe ai ishte në gjendje të ofrojë një raport deri më 26 korrik 2001. Se raporti tregoi seTribunali kishte gjetur atë të padenjë për të vetëdeklaruar , por se ai kishte qenë në gjendje për të përcaktuar nëse ai kishte të ngjarë të bëhen të aftë për të vetëdeklaruar brenda 12 muajve të ardhshëm .
6 . Çështje erdhi para meje më 30 gusht 2001 , kur kam theksuar se paaftësia e Tribunalit të shprehim një opinion mbi këtë çështje u largua Gjykatën në një gjendje të vështirë . I akuzuari kishte qenë i akuzuar për vepra penale të rënda dhe procedurën qëGjykata ishte e detyruar të miratojë u qeverisur në përputhje me rrethanat ose nga 314 s ose S 315 të Aktit të Krimeve . Neni 314 zbatohet kurTribunali njofton Gjykatën se ajo ka konstatuar se i akuzuari është i papërshtatshëm për të vetëdeklaruar për të ngarkuar , por ka gjasa që të bëhet i aftë brenda 12 muajve të përcaktimit . Në këtë rast ,Gjykata është e detyruar që ta shtyjë procedimet. Neni 315 zbatohet kurTribunali ka njoftuar Gjykatën e një vendosmëri se i akuzuari është i papërshtatshëm për të vetëdeklaruar për një akuzë dhe nuk ka gjasa që të bëhet i aftë brenda 12 muajve të përcaktimit ose kur një periudhë prej 12 muajsh ka kaluar tashmë që një përcaktimin fillestar të papërshtatshmëri dheakuzuar mbetet i papërshtatshëm për të vetëdeklaruar . Në këtë rastGjykata është e obliguar që të kryejë një seancë të veçantë në lidhje meakuzuarit. As dispozitë duket të ketë ndonjë kërkesë kurTribunali kishte raportuar vetëm se ajo kishte qenë në gjendje të përcaktojë nëse i akuzuari kishte të ngjarë të bëhen të aftë për të vetëdeklaruar brenda periudhës 12 mujore të specifikuar . Prandaj , kam bërë një urdhër më tej nën 310 s kërkonakuzuar të paraqesë në juridiksionin e Tribunalit për të mundësuar atë për të përcaktuar çështjen e palestër e tij për të vetëdeklaruar .
7 . Më 31 gusht 2001, Tribunali ofroi një raport të mëtejshme duke deklaruar se ai kishte vendosur se kjo ishte e pamundur që tëakuzuarit do të bëhet i aftë për t'u vetëdeklaruar brenda 12 muajve . Prandaj ,Gjykata ishte e nevojshme për të kryer një seancë të veçantë sipas të s 315 .
Seanca të veçantë
8 . Përderisa dispozitat përkatëse të Aktit të Krimeve të sugjerojnë se një seancë të veçantë është një " gjyq " , kjo nuk është një sprovë në kuptimin e zakonshëm të një procedure në të cilën i akuzuari është përgjegjës për të dënuar dhe të dënohet për një vepër penale në qoftë se faji është provuar përtej dyshim i arsyeshëm . Në një seancë të kësaj natyrei akuzuar duhet të gjenden jo fajtor në qoftë seGjykata nuk është e bindur jashtë çdo dyshimi të arsyeshëm se i akuzuari " ka kryer akte të cilat përbëjnë vepër ngarkuar " . Megjithatë, ai ose ajo mund të mos jetë i dënuar edhe në qoftë seGjykata është e bindur jashtë çdo dyshimi të arsyeshëm se i akuzuari ka kryer këto akte. Shih s 317 të Aktit të Krimeve . Një konstatim i tillë është përmendur në krerët në seksionet përkatëse të Aktit të Krimeve , edhe pse jo në dispozitat statutore aktuale , si një " jo- pafajësia " . Gjetjet e kësaj natyre nuk ekspozojnëakuzuarit për dënim për veprat në fjalë por mos përdorë dispozitat e subs 319 ( 2) , të cilat kërkojnë që Gjykata të urdhërojë që i akuzuari të ndaluar në paraburgim deri në urdhërat e gjykatës Shëndetit Mendor ndryshe përveç nëse, " në konsideratë e kritereve për paraburgim në s 308 " ajo është e kënaqur se ajo është më e përshtatshme që të urdhërojë që i akuzuari të paraqesë veten e tij ose veten për juridiksionin e Tribunalit për të mundësuar atë për të bërë një urdhër të shëndetit mendor në bazë të Aktit të shëndetit Mendor . Në thelb ,alternativë për pafajësinë është një gjetje që rezultatet në as bindje as ndëshkimit , por invokes një regjim ligjor për qëllim të sigurojë trajtimin dhe kujdesin e tëakuzuarit dhe mbrojtja e komunitetit .
9 . Mënyra në të cilën një seancë të veçantë është që të kryhet është i qeverisur nga s 316 të Aktit të Krimeve cili parashikon , inter alia, se , në përputhje me dispozitat e tjera të këtij neni,gjykata do të drejtojë seancën dëgjimore sa gati sa të jetë e mundur , si në qoftë se ajo ishin të një procedimi të zakonshëm penal . Seksion parashikon gjithashtu që , përveç nëse gjykata urdhëron ndryshe,është i akuzuari të ketë përfaqësim ligjor në seancë. Përcaktimi i paaftësisë për të vetëdeklaruar nuk është që të merret si një pengesë për një përfaqësim të tillë dheështë akuzuar që do të merren për të kanë vetëdeklarua jo fajtor në lidhje me çdo vepër të akuzuar .
10 . Subs 316 ( 2) parashikon se një seancë të veçantë do të jetë një gjykim nga një juri përveç nëse :
*Akuzuari bën një zgjedhje për gjykim nga gjyqtari i vetëm para seGjykata parë fikson një datë për seancën dheGjykata bindet se ai ose ajo ishte në gjendje për të bërë një zgjedhje të tillë , ose
* NëseGjykata bindet se i akuzuari është i paaftë për të bërë një zgjedhje të tillë , çdo kujdestari njofton Gjykatën se , sipas mendimit të tij ose të saj , një gjykim i tillë do të ishte në interesin më të mirë tëakuzuarit, apo një kujdestar i caktuar nga kujdestarisë Tribunali nën kujdestarinë dhe menaxhimin e pronës Aktit të vitit 1991 (" Kujdestari Akti") me fuqi për të bërë një zgjedhje për gjykim nga gjyqtari i vetëm vazhdon të bëjë kështu.
11 . Në rastin konkret , një kujdestar i emëruar sipas Aktit të kujdestarisë me fuqinë e duhur për të bërë një zgjedhje tëakuzuarit duhet të gjykohen nga gjyqtari i vetëm.
12 . Në pikëpamje të kërkesës qëgjykimi të zhvillohet sa gati sa të jetë e mundur , si në qoftë se ajo ishte një procedimi të zakonshëm penal , unë jam i detyruar të ketë parasysh kërkesat e s 68C të Ligjit të Gjykatës Supreme 1933 . Kjo seksion është në termat e mëposhtëm :
( 1) Një gjyqtar i cili mundohet procedurën penale pa një juri mund të bëjë ndonjë konstatim se mund të ketë qenë bërë nga një juri si për fajësinë e personit të akuzuar dhe asnjë zbulim i tillë ka , për të gjitha qëllimet , të njëjtin efekt si aktgjykimit të Juria .
( 2 )Aktgjykimi në procedurë penale gjykohen nga një gjyqtar i vetëm do të përfshijë parimet e ligjit të aplikuar nga gjyqtari dhe gjetjet e fakteve mbi të cilatmbështetej gjykatësi .
( 3 ) Në procedurën penale gjykohen nga një gjyqtar i vetëm, nëse një ligj i Territorit përndryshe do të kërkojnë një paralajmërim për të dhënë një juri në procedura të tilla ,gjykatësi do të marrë parasysh paralajmërimin në shqyrtimin e tij apo verdiktin e saj.
13 . Në gjykimet penale të rëndomta , qoftë nga gjyqtari dhe jurisë ose nga gjyqtari vetëm, iakuzuari ka të drejtë të prezumimit të pafajësisë ,Crown mbartbarrën e të provuarit secilin nga elementet thelbësore të çdo akuzë dhe standardi i provës është prova përtej dyshimit të arsyeshëm . Aktgjykimi duhet të përcaktohet vetëm duke iu referuar provave të pranuar si duhet në gjyq apo çështje të dijes të përbashkët që mund të merren parasysh nga virtyti i S 144 të provave të Aktit të vitit 1995 ( Cth ) .
14 . Në seancat e veçanta të kësaj natyretesti i shtruar nga s 317 është nëseGjykata është e bindur jashtë çdo dyshimi të arsyeshëm se i akuzuari " ka kryer akte të cilat përbëjnë vepër ngarkuar " . Megjithatë, në R v Morris [ 2002] ACTSC 12 ( paraportuara , Crispin J , 15 mars 2002) kam mbajtur që kjo dispozitë kërkonCrown për të provuar të gjitha elementet thelbësore të veprës , megjithëse mbrojtjet e zhvleresimit përgjegjësisë së zvogëluar mendore ose nuk mund të të ngrihen . Për arsyet e dhëna , pra, unë të mbetet e asaj pikëpamje.
15 . Akuzuari nuk ishte pyetur për të vetëdeklaruar për akuzat , por u dërgua për të nuk kanë pranuar fajësinë për arsye të s 316 ( 8) të Aktit të Krimeve .
16 . Në fillim të seancës , zoti Everson në emër të tëakuzuarit kërkoi të teorikisht " sever " me akuza në paditë e ndryshme në mënyrë që prova si për çdo njërën prej veprave të supozuara nuk do të jetë në dispozicion për të ndihmuar çështjen e Kurorës mbi ndonjë tjetër. Ai e bëri të qartë se ai nuk ishte duke kërkuar të ketë ndonjë prej akuzave dëgjoi më vete dhe, në fakt , ka mbështetur propozimin që ata duhet të gjykohen së bashku. Ajo provoi në fund të fundit të panevojshme të vendosë mbi këtë çështje , sepseCrown tregoi se ajo nuk do të jetë pretenduar se çdo e provave mund të përdoret në atë mënyrë dhe në funksion të atij tregues Z. Everson nuk shtypni çështjen.
17 . Akuzuari nuk ka dhënë dëshmi . Asnjë konkluzion i pafavorshëm duhet, sigurisht , të nxirren kundër tij për shkak të dështimit të tij për të bërë kështu . Kjo nuk ishte një rast si në Weissensteiner vMbretëresha [ 1993] HCA 65 , ( 1993) 178 CLR 217 në të cilat prova inkriminuese me sa duket mund të ketë qenë i aftë për një shpjegim nga zbulimi i fakteve të tjera të njohura vetëm për tëakuzuarit. Shih gjithashtu Azzopardi V Mbretëreshës (2001) 205 50 CLR . Në çdo rast , ky parim nuk mund , sipas mendimit tim , keni ndonjë kërkesë në një seancë të veçantë të akuzave kundër një papërshtatshëm akuzuar gjetur të vetëdeklaruar .
18 . Për më tepër , unë mendoj se ka një nevojë për kujdes të veçantë në shqyrtimin provat e parashtruara kundër një personi të akuzuar, i cili ka qenë i paaftë për të gjetur dhe të vetëdeklaruar të cilit çrregulluar ose proceset mendore zhvlerësuara në mënyrë efektive mund të ketë privuar atij ose asaj nga mundësia e dhënë dëshmi në e tij ose mbrojtja e saj vet . Nevoja për kujdesin e tillë është veçanërisht e dukshme në rastin në fjalë . Z. Everson më informoi se i akuzuari dëshironte që të japin dëshmi , por nuk do të lejohet për të bërë kështu për shkak se kujdestari i tij e kishte pranuar këshillën Z. Everson se një kurs i tillë nuk do të ishte në interesin e tij më të mira . Unë nuk kam asnjë dyshim se kjo këshillë është dhënë me ndërgjegje dhe se kjo ishte bazuar mbi një vlerësim të duhur të aftësisë së mundshme tëakuzuarit për të dhënë dëshmi efektive në mbrojtjen e tij dhe rreziqet që mund të jenë të përfshira në atë duke u përpjekur për të bërë kështu . Po kështu, unë nuk kam asnjë arsye për dyshim se ajo ishte e përshtatshme për kujdestarin e tij për të pranuar atë këshillë . Megjithatë , në vlerësimin e forcën e çështjes Crown , unë mendoj se është e nevojshme që të jetë vigjilent për çdo rrezik qëpozita e të akuzuarit mund të ketë qenë paragjykohen nga pamundësia e tij për të dhënë dëshmi potencialisht shfajësues.
19 . Në rastin konkret, një letër nga i akuzuari ishte tenderuar pa vërejtje , por kjo nuk ka domethënie për të adresuar ndonjë nga çështjet e ngritura në lidhje me veprat penale të ngarkuara .
Natyra e veprave ngarkohet
20 . Të gjitha të akuzuar për veprat penale të përfshijë akuzat e sulmit dhe dy përbëhej nga një akuzë shtesë qësulmi occasioned aktuale trupore .
21 . Një vepër e sulmit është i përbërë nga çdo akt të kryer me dashje , ose ndoshta nga pakujdesia , e cila shkakton një person tjetër për të kapur dhunën menjëhershëm dhe të paligjshme . Nëse forca është aplikuar në të vërtetë , qoftë në mënyrë të paligjshme ose pa pëlqimin e marrësit, pastaj një bateri është e angazhuar . Në mungesë të ndonjë aplikimi të tillë të forcës , nuk duhet të jetë një akt kërcënuese të mjaftueshme për të ngritur në mendjen e personit kërcënuar një frikë apo shqetësim të menjëhershëm të dhunës . Shih, për shembull , R v Knight ( 1988) 35 314 R krim lufte . Për këtë arsye , që të kthehen në gjuhën e përdorur në S 317 të Aktit të Krimeve , faktet do të përbëjë një vepër penale të sulmit vetëm nëse ata të përfshijë këto elemente.
22 . Për të krijuar një vepër penale të sulmit occasioning aktuale dëm trupor Kurora duhet të provojë se i akuzuari sulmuar viktimën e supozuar dhe se si pasojë e sulmittë pësuar viktima aktuale trupore . Ajo nuk është e nevojshme për të treguar se i akuzuari për qëllim të dëmtojë viktimën . Shih R v Williams ( 1990) 50 Një krim lufte R 213 ; Coulter vQueen ( 1988) 164 CLR 350. Prandaj , faktet do të përbëjë një vepër penale të sulmit occasioning aktuale trupore vetëm nëse ato përfshijnë elementet e një vepre penale të sulmit dhe shtrihet në këto elemente të mëtejshme.
23 . Termi " aktual trupor " do të thotë jo më shumë se disa lëndime trupore . Lëndim duhet të jetë as i përhershëm dhe as serioze. Një blanë vogël, konsumuarit ose zeroja është e mjaftueshme dhe ai është mbajtur që edhe një "kusht histerike apo nervor " mund të bien në kuadër të përshkrimit . Shih R v Miller ( 1954) 2 QB 282 ; R v Chan - Fook [ 1993] 1 EWCA krim lufte ; [ 1994] 2 All ER 552 .
Vetëmbrojtje
24 . Siç e kam përmendur ,pyetja nëseakuzuari " ka kryer akte që përbëjnëvepër akuzuar " nuk do të përfshijë asnjë konsideratë e mbrojtjet e dëmtimit apo të përgjegjësisë së zvogëluar mendore . Gjykata është, megjithatë , janë të detyruar të marrin në konsideratë ndonjë çështje të vetëmbrojtjes që mund të lindin në lidhje me çdo akuzë të tillë .
25 . Edhe pse zakonisht të referuara si një mbrojtje ,pozita e vërtetë është se një herëprovat zbulon një mundësi qëakti relevant është bërë në vetëmbrojtje , një barrë bie mbi Kurorës të provojë të kundërtën . Shih Zecevic DPP v (1987) 162 CLR 642 në 657 . Në R v B ( 1992) 35 259 FCRGjykata i plotë i Gjykatës Federale të Australisë u shpreh se një rast nuk mund të tërhiqet nga një juri mbi bazën serasti Crown nuk e ka mohuar vetë -mbrojtjes . Megjithatë , ky vendim duket se kanë qenë të bazuara kryesisht mbi parimin se çdo pyetje e nëse një rast prima facie është themeluar duhet të përcaktohet vetëm duke iu referuar provave favorizon Kurorës . Prandaj , për këtë qëllim , çdo dëshmi e vetëmbrojtjes duhet të shpërfillen . Vendimi ishte gjithashtu në përputhje me vëzhgimet në Zecevic se çështjet e vetë- mbrojtjes janë çështje për një juri të përcaktuar . Kjo nuk do të thotë seCrown lirohet prej barrës së provës dhe nuk japin ndonjë bazë për të sugjeruar se " aktet që përbëjnë " një vepër penale të sulmit fizik mund të krijohet pa iu referuar çështjes . Aplikimi i forcës do të përbëjë një sulm vetëm nëse ai është i paligjshëm . Prandaj , as një kirurg i cili kryen një operacion me pëlqimin e informuar të pacientit të tij ose të saj , as një oficer i policisë i cili përdor një masë e forcës së arsyeshme të nevojshme për të kryer arrestimin e autorit të veprës mund të thuhet të jetë fajtor për një sulm . Në mënyrë të ngjashme , siç vepron kryer në vetëmbrojtje nuk mund të konsiderohet si një sulm sepse akte të tilla nuk janë të paligjshme .
26 . Nëse vetë-mbrojtjes është ngritur,Crown bart barrën e të provuarit se në kohën përkatëse oseakuzuari nuk besojnë se veprimet e tij ose të saj ishin të nevojshme në mënyrë që të mbrojë veten , ose se nuk ka pasur baza të arsyeshme për të tillë një besimi . Shih Zecevic DPP v në 661 . Standardi i provës është përsëri prova përtej dyshimit të arsyeshëm .
27 . I parë i këtyre propozimeve padyshim përfshin një test pastërtisht subjektive :Crown ka vendosur që të akuzuarit nuk kanë një besim të tillë . Megjithatë , edhepropozim ky i fundit nuk ka të bëjë një test është plotësisht objektive . Shih Viro R v [ 1978 ] HCA 9 , ( 1978) 88 141 CLR në 146-147 ; Zecevic PPQ në v 656-657 . Crown nuk mund të provojë se nuk ka pasur baza të arsyeshme për një besimi të tillë thjesht duke demonstruar që një person të cilit mendor proceset nuk ishin të çrregulluar ose zhvlerësohet nuk do të kishte formuar një besim të tillë . Në R v Hawes (1994 ) 35 294 NSWLR Hunt CJ në CL shpjegoi , në 305 , se ajo është "besimi iakuzuar , i bazuar mbi rrethanat sii akuzuar perceptuar ata të jenë , e cila duhet të jetë e arsyeshme , dhe jo se e personit hipotetik të arsyeshëm në pozitën e"akuzuar .
28 . Zgjidhja e çështjes së çdo vetëmbrojtje përfshin vështirësi të veçanta , ku një akuzuari vuante nga dëmtime të konsiderueshme mendore ose sëmundje psikiatrike në kohën e shkeljes së pretenduar. New South Wales Gjykata e Apelit e Krimeve konsideruar këtë problem në Kurtic ( 1996) 85 Një krim lufte R 57 , një rast në të cilin ka pasur dëshmi seankuesi ka vuajtur nga " një grup përndjekëse paranojak delusional e besimeve " . Gjykata pohoi setesti që duhet të zbatohet në përcaktimin nëseCrown kishte provuar se nuk ka pasur baza të arsyeshme për besimin e duhur , ndërsa nuk është tërësisht objektive, megjithatë duhet të jetë të paktën pjesërisht objektiv. Hunt CJ përsëri në CL dhënë disa shpjegime të këtij parimi në pasazhin e mëposhtëm , në 64 :
Çfarëdo qëefekti i një karakteristikë personale për tëakuzuar mund të kenë mbi perceptimin e tij për disa veprime të veçantë si një kërcënim të cilat ai ballafaqohet , ose mbi arsyeshmërinë e reagimin e tij ndaj asaj që ai e perceptuar të jetë një rrezik , nuk duhet , sipas mendimit tim , të jetë e arsyeshme mundësia që të paktën disa veprime në fakt ndodhi e cila mund të ketë qenë i gabuar si një kërcënim ose rrezik ndajakuzuarit para çdo vendimi mund të bëhet në lidhje me mundësinë që perceptimet e tij e atij veprimi janë prekur nga kjo karakteristikë personale.
29 . Në rastin konkret ,Crown argumentuar se kjo do të ishte e papërshtatshme që të veprojë në çdo supozimin se i akuzuari mund të ketë besonin se ekzistonte nevoja për të mbrojtur veten nga ndonjë sulm të perceptuar ose të kërcënuar sulmin në mungesë të ndonjë dëshmi e një besimi të tillë ose e fakteve dhe rrethanave nga të cilat një person i arsyeshëm në pozitën e tij mund të ketë formuar një besim të tillë . Është e vërtetë se nuk ka dëshmi për natyrën e saktë të aftësive të kufizuara mendore nga e cilavuan akuzuari , në kohën në të cilën ajo u shfaq , ose shtrirjen , nëse ka, për të cilat ajo mund të ketë ndikuar apo të deformuar perceptimet e tij të disa apo të të gjitha ngjarjeve në fjalë .
30 . Megjithatë , siç e kam përmendur , një person i akuzuar nuk do të bartë barrën e të provuarit se ai ose ajo ka vepruar në vetëmbrojtje . Nëseçështja është ngritur si duhet,Crown bart barrën e të provuarit përtej dyshimit të arsyeshëm se veprimet e tëakuzuarit nuk ishin kryer në vetëmbrojtje . Në parasysh nëseCrown ka shkarkuar atë barrën e provës ,Gjykata duhet padyshim konsideratë të gjitha provat e fakteve dhe rrethanave që mund të jenë relevante për këtë çështje. Procedura e tanishme po vijnë pas konstatimit nga ana e Tribunalit të Shëndetit Mendor që i akuzuari është i papërshtatshëm për të vetëdeklaruar për akuzat dhe nuk ka gjasa që të bëhet i aftë për të vetëdeklaruar brenda 12 muajve . Për më tepër , ka pasur dëshmi të sillet në atë mënyrë sa duket irracional menjëherë para disa incidenteve në fjalë . Rrjedhimisht , kjo do të ishte e papërshtatshme për t'iu qasur kësaj çështjeje në supozimin se konkluzione mund të nxirren në mënyrë të sigurtë kundër tij, duke marrë parasysh rrethanat e incidenteve përkatëse , pa asnjë lidhje për mundësinë që perceptimet e tij mund të ketë qenë i ndikuar nga proceset çekuilibruar ose të zhvlerësuara mendore.
Sulmi supozuar ndaj zotit Stephens
31 . Crown bëri asnjë përpjekje për të udhëhequr ndonjë dëshmi në mbështetje të kësaj ngarkese dhei akuzuar duhet padyshim të gjenden jo fajtor për veprën .
Sulmi supozuar ndaj zotit Brown
32 . Më 11 janar 2000, në rreth 10:00 , Z. Brown , i cili ishte një oficer i sigurimit në Universitetin Kombëtar Australian , ka marrë një telefonatë në radio e tij , si pasojë e të cilit ai shkoi në zyrën e Pro- zëvendës kancelari , Profesor Burgess . Ai gjeti Profesor Burgess prapa tavolinën e tij dhe gjendjen akuzuar në dhomë mban një filxhan dhe disk . Z. Brown kërkoi atij që të largohet dhe tëakuzuarit u përgjigj , "Unë nuk kanë përfunduar ende kafen time " . Z. Brown tha se ai dëshironte të akuzuarit të largohen. Akuzuan pastaj u largua nga zyra, eci në shkallët dhe vazhdoi të ecin deri në shkallët ngatë dytë në katin e tretë . Z. Brown tha atij që të mos shkojnë deri atje dhe , kurvazhdoi akuzuarit, filluan ta ndjekin atë. I akuzuari hynë në një afat dhe hyri në zyrën e sekretarit të Kancelarit Vice në katin e tretë . Sekretar, znj Lindsay , i kërkoi atij të largohet . Z. Brown pastaj hyri në zyrë dhe iu afruaakuzuari i cili kishte shpinën atij dhe i tha: " Unë dua që ju të largoheni tani " . Akuzuari sa duket mori asnjë njoftim . Z. Brown pastaj vuri dorën e tij të majtë në krahun e djathtë tëakuzuarit dhe i tha: " Unë dua nga ju tani " . Kur u pyetën se çfarë ka ndodhur më tej , zoti Brown tha se ai nuk ishte i sigurt se si ka ndodhur , por se ai "mori kafe në fytyrë [të tij] dhe poshtë në frontin e [ rrobat e tij ] , pastaj [ Ai] e dëgjuar një rënie filxhan dhe disk dhe pastaj [akuzoi ] u kthye dhe u përplas [ atë ] kundër murit ", duke i shtyrë atë në gjoks me duar të hapura . Z. Brown tha se ai " ra përsëri kundër murit dhe pastaj ndjeu dhimbje në ijë [të tij] " .
33 . Në pyetjeve Z. Brown u pajtuan se pas marrjes mbajë krahun e djathtëtë akuzuarit sipërm i kishte thënë "Unë jam duke shkuar për të kanë për të marrë nga ju , të vënë kafen e poshtë" . Ai pranoi se në raste të tjera ai kishte dëgjuarshprehjen " të marrë nga ju " e përdorur në një mënyrë që përfshin ngjyresa të liga , por tha se ai kishte për qëllim vetëm për të përcjellë qëllimin e tij për të marrëakuzuar jashtë ndërtesës . Ai gjithashtu pranoi se ai kishte qenë në këmbë në mes tëakuzuarit dhedalje vetëm në dispozicion , në mënyrë që tëakuzuarit do të duhej të kthehet në drejtim të tij në mënyrë që të largohen.
34 . Kur ajo ishte vënë në Z. Brown se i akuzuari kishte qenë duke vepruar në vetë-mbrojtjes , ai nuk e ka tërësisht të shkarkojë sugjerim. Ai tha se " edhe nëse ai ishte duke vepruar në vetëmbrojtje ai ishte - ai e mori atë - ai ishte i ekzagjeruar [sic ] , ai e mori atë shumë larg , sepse ajo nuk ishte e nevojshme për të që të shkojnë aq larg sa që ai bëri në qoftë se ai ishte duke përdorur një vetë -mbrojtjes " .
35 . Prova zotit Brown u konfirmua në një farë mase nga ajo e një oficeri të sigurisë shokët , Z. Gumm . Ai tha se ai e kishte pritur jashtë zyrës Profesor Burgess 'ndërsa zoti Brown hyri brenda. Kur i akuzuari doli nga zyra e tij me filxhan dhe disk dhe u kthye për të shkuar lart , zoti Brown e ndiqnin , por z Gumm shkoi në anën e kundërt të katit të përdorë një tjetër grup të shkallëve . Ai tha se kur ai mori në krye të shkallëve ai mund të dëgjojë zëra të mëdhenj dhe një zhurmë sikur poçeri duke u hedhur dhe, si ai iu afrua nga zyra, atëherë ai dëgjoi zoti Brown thotë "Unë kam qenë i sulmuar " . Ai pasoiposhtë akuzoi shkallët. Më vonë kur zoti Brown erdhi nga Gumm Z. ndërtimit vërejtur se ai ka filluar të pranoj dhe të konkludohet se ai ishte në dhimbje. Në pyetjeve ai pranoi se ai nuk e kishte vënë re ndonjë kafe mbi këmishën e Z. Brown apo ndonjë gjë tjetër të pazakontë në lidhje me rrobat e tij.
36 . Llogaria Z. Brown i incidentit u mbështet fuqimisht nga Znj Lindsay , i cili atëherë ishte Menaxheri i Mbështetjes Ekzekutiv në Universitetin Kombëtar Australian . Ajo tha se i akuzuari erdhi në zyrën e Kancelarit Vice " mjaft i shpejtë" dhe se ka pasur një filxhan dhe disk në duart e tij me kafe derdhjen prej saj. Z. Brown nuk ishte shumë prapa tij . Ms Lindsay arritur jashtë për të marrë filxhan dhe disk nga krahu akuzuarit dhe Z. Brown " lloj i prekur" së tij të djathtë . Akuzuari hodhi filxhan dhe disk mbi shpatullën e tij të djathtë, në drejtim të zotit Brown. Z. Brown ducked ,filxhan dhe disk goditi murin dhe " kafe shkoi gjithandej" . Ajo pastaj tha se " lloj menjëherë [akuzoi ] lloj lloj kthye në të djathtë të tij dhe në thelb të sjellë deri në gju e tij të majtë lloj e lloj në Z. Brown [ s] e zonën ijë dhe Z. Brown [ ] zbriti " .
37 . Në pyetje -MS Lindsay ranë dakord seakuzuari kishte hedhur filxhan dhe disk si një reagim të menjëhershëm të " u rrëmbeu " dhe se ai e kishte kthyer " në rrjedhën e njëjtë " . Ajo u pajtua se gju e tij nuk mund të ketë udhëtuar më shumë se 12 inç nga një pozicion vertikal para se të kontaktoni ijë Z. Brown -së dhe shpjegoi se kjo nuk ishte e nevojshme për të udhëtuar shumë larg për shkak se zoti Brown kishte vendosur tashmë poshtë për të shmangur kupën . Ajo tha seakti kishte qenë "një veprim shumë cepa " dhe se ajo kishte qenë "shumë e qartë se çfarë [akuzoi ] ishte duke u përpjekur për të bërë" .
38 . Unë e pranoj seincidenti ka ndodhur në thelb si Z. Brown dhe Znj Lindsay përshkruar dhe qëçuan akuzuar gjurin e tij në ijë Z. Brown qëllimisht . Është e vërtetë se zoti Brown ishte duke qëndruar në mes tëakuzuarit dheporta nëpër të cilën vetëm ai mund të ketë lënë , dhe e kam konsideruarmundësinë e një ndikim aksidentale si ai ngriti gjurin e tij për të filluar për të kandiduar larg. Ms Lindsay konkludohet qartë seakti është kryer qëllimisht , por një jo- ekspert mendimi si me synimin e dukshëm të një personi me sa duket vuan nga një mosfunksionim të konsiderueshme mendore , edhe nëse paraqitura pa kundërshtime , padyshim mund t'i jepet pak, nëse ndonjë, peshë. Megjithatë, duket shumë gjasa që gjuri i tij mund të ketë ardhur në kontakt me ijë Z. Brown aksidentalisht në qoftë se i akuzuari kishte tentuar vetëm të iknin. Për më tepër ,natyra e incidentit të përshkruar nga Znj Lindsay fuqimisht sugjeron seakuzuari ishte shtypur në shtëpi një sulm dhe unë pranoj dëshmi Z. Brown qëndikimi në ijë e tij ka ndodhur vetëm pasi ai kishte rënë përsëri kundër murit.
39 . Çështja e vetëmbrojtje paraqet vështirësi të madhe. Siç u përmend më parë , pasiçështja është ngritur, është detyrë e Kurorës për të provuar përtej çdo dyshimi të arsyeshëm se i akuzuari nuk besonte se ishte e nevojshme që ai të veprojë si ai e bëri në mbrojtje të tij , ose se nuk ka pasur baza të arsyeshme për një besimi të tillë . Në shqyrtimin e këtyre çështjeve , ai duhet të mbahet mend se para këtij incidentiakuzuarit kishin qenë efektive ndjekur deri shkallët nga Z. Brown dhe asaj Gumm z kishte shkuar drejt grup tjetër të shkallëve qartazi me synimin e preu arratisjen e tij. Kur ai hyri në zyrën e Kancelarit Vice zoti Brown erdhi pas tij dhe , si pasojë , ishte në mes tëakuzuarit dhe e vetmja dalje . Ms Lindsay atëherë arritur në drejtim të tij dhe në lidhje me të njëjtën kohë Z. Brown , i cili ishte prapaakuzuarit, ka deklaruar se ai do të ketë për të "marrë atë jashtë " dhe pastaj e kapi krahun e tij .
40 . Unë nuk kam asnjë dyshim se çdo person normal në atë pozitë do ta kishte kuptuar se ai kishte kërkuar në mënyrë të përsëritur për të lënë , nuk kishte asnjë të drejtë për të qëndruar , dhe ishte marrë nga krahu për qëllim të u shoqëruan nga ndërtesa . Nuk kishte asgjë në llogari të ndonjë prej dëshmitarëve që mund të arsyeshme kanë çuar një person të tillë që frikësohen një sulm të dhunshëm apo të shkaktoj një besim se ishte e nevojshme për të që të shtyjë Z. Brown , e lëre më përzënë gjurin e tij në ijë Z. Brown -së , në urdhërojnë për të mbrojtur veten . Megjithatë , i akuzuari nuk ishte një person normal , por dikush me proceset në mënyrë të konsiderueshme çekuilibruar ose të zhvlerësuara mendore. Është e pamundur të jenë të kënaqur me standardin e duhur që ai nuk kishte një besim të tillë . Ajo është gjithashtu e pamundur për të përcaktuar me siguri se çfarë perceptimet e tij të situatës mund të ketë qenë dhe kështu të jetë i kënaqur se, në dritën e këtyre perceptimeve , një besim i tillë nuk ishte i arsyeshëm. Unë jam i ndërgjegjshëm i mendimit të shprehur në Kurtic se disa veprime duhet të ketë ndodhur që mund të ketë qenë i gabuar si një kërcënim ose rrezik ndajakuzuar , por , sipas mendimit tim , rrethanat në të cilat unë kam përmendur zbulojë një kombinim i ngjarjeve të mjaftueshme për të rritur një mundësi e tillë i gabim nga i akuzuari.
41 . Ajo gjithashtu mund të jetë i rëndësishëm se zoti Brown nuk refuzojë tërësisht sugjerimin e vetë- mbrojtjes , por protestuan vetëm se, në qoftë se i akuzuari kishte vepruar në vetëmbrojtje , ai kishte përdorur forcë të tepruar . Natyrisht kjo është plotësisht e mundur që përgjigja Z. Brown ishte i atribuohet konfuzion në lidhje me konceptin e vetë- mbrojtjes apo që ai ishte i shqetësuar për të sugjeruar se ajo ishte e panevojshme të marrin në konsideratë këtë çështje pasi, sipas mendimit të tij , çdo pretendim i tillë do të kishte qenë i pambrojtur nga arsyeja e natyrës gjoja disproporcional të dhunës . Përderisa unë jam i vetëdijshëm për këto mundësi , unë duhet të them sepërgjigja nuk ishte tërësisht qetësuese . Z. Braun ishtepersoni i cili fillimisht konfrontuarakuzuarit, u ngjit në shkallët , pas tij , e ndiqnin në zyrën e Kancelarit Vice , foli atij , mori krahun e tij dhe pësoisulm akuzuar. Megjithatë , ka pasur se përfshirja intime në incident , ai dukej i gatshëm të shkarkojë mundësinë që i akuzuari kishte vepruar në vetëmbrojtje . Në funksion të këtij ngurrimit , është e vështirë për të parë se si dikush i cili nuk ishte i pranishëm mund të përjashtojnë mundësinë .
42 . Pohimi seforca e përdorur akuzuar tepruar duhet të gjykohet duke iu referuar mundësisë që ai besonte se një forcë e tillë ishte e nevojshme dhe mundësinë që , duke pasur parasysh perceptimet e tij të veprimeve Z. Brown , ka qenë baza të arsyeshme për të besuar të tillë . Prova nuk ka, sipas mendimit tim, ose të përjashtojë mundësinë .
43 . Për këto arsye , unë jam në gjendje të jenë të kënaqur përtej dyshimit të arsyeshëm se i akuzuari nuk ka vepruar në vetëmbrojtje . Prandaj , ai duhet të lirohet .
Sulmi i dyshuar mbi Znj McGee
44 . Z. McKenzie dha prova se më 10 shkurt 2000, në rreth 12:40 ai ishte në zyrën e tij në Shtëpinë e NRMA në Kanberra , kursirenë dera u aktivizua dhe Znj McGee , i cili ishte sekretari i tij , presion butonin e lirimit për të hapur derën . Ai kishte qenë i vetëdijshëm për një person që ecin përgjatë një zonë ngjitur me zyrën e tij , por pa që kjo ishteakuzuar vetëm kurdera u nxorrën ajar . Z. McKenzie kishte qenë në telefon dhe vazhdoi të përqëndrohemi në bisedë . Akuzuarit dhe zonja McGee duket lëvizur larg nga dera në një zonë ngjitur me zyrën e z McKenzie , ku blinds kishte qenë tërhoqi poshtë në rreth lartësi bel dhe ai ishte në gjendje për të parë vetëm këmbët e tyre . Ai tha segjëja tjetër ai në mënyrë të qartë mend ishte " Dëgjimi [ zonja McGee ] bërtas jashtë dhe [ parë ] këmbët e saj të zhduken ." Ai tha se në atë kohë këmbëve tëakuzuarit kishin qenë në frontin e saj .
45 . Z. McKenzie tha se ai e vënë telefonin poshtë dhe doli nga zyra për të gjetur këmbë akuzuarin mbi zonjës McGee , i cili ishte në të katër këmbët dhe duke u përpjekur të shtyjë veten back up ndërsaakuzuari ishte mbajtur atë poshtë me duart e tij në krye të supet e saj . Ai tha se ai erdhi pasakuzuarit, "mori atë në një përqafim ariu " , tërhoqi atë larg dhe e pyeti për të lënë ndërtesën. I akuzuari pastaj foli z McKenzie në lidhje me një kërkesë për një vlerë prej 70.000 $ . Ai dhe dy punonjës të tjerë të shoqëruarakuzuar nga ndërtesa . Si ata mori në derën e rradhës në katin përdhesëakuzuar kapi kravatë z McKenzie dhe i tha atij se ai kishte lënë syzet e tij lart dhe se ai donte të shkonte përsëri në për të marrë ato . Z. McKenzie tha atij se ata do të kthehen nga policia . Z. McKenzie tha se kur ai shkoi përsëri lart ai vuri re se zonja McGee kishte një prerje në urën e hundës së saj dhe se ajo ishte ankuar në lidhje me një qafë të lënduar. Fotografitë përshkruanin lëndim në hundë e saj ishin të tenderuar në prova.
46 . Ms McGee dha prova se ajo ishte në zyrën e z McKenzie së në rreth 12:40 më 10 shkurt 2000 , kursirenë dukej dhe ajo aktivizuar mekanizmin për të hapur derën . Ajo tha se ajo kishte qenë në pritje të "njeriu mirëmbajtjes " dhe se kur ajo e paakuzoi ajo u zhvendos rreth dhe e mbylli derën në zyrën e z McKenzie -së . Akuzuari erdhi në, vuri duart mbi tavolinë e pritjes dhe e pyeta nëse ajo e dinte se kush ishte ai . Ajo tha, "Po , unë bëj " . Ajo pastaj tha :
Ai pastaj erdhi drejt meje dhe ai erdhi të drejtë deri në - të drejtën për mua dhe kam vënë duart e mia dhe pastaj ai rrëmbeu armët e mia dheherën tjetër - Unë nuk mbaj mend asgjë, por unë kujtoj dhimbjen time , dhimbje intensive në fytyrën time goditur kat.
47 . Kur u pyetën se çfarë ndodh pas ajo u kujtua se duke qenë në dysheme , zonja McGee tha se ajo u kujtua " ose zvarritje apo telefonuar dikujt nga një zyrë tjetër dhe ata që vijnë në ", por që kur ajo u zgjua ajo " nuk shoh askënd " . Ajo më pas zbuloi se ajo ishte e gjakderdhje nga fytyra dhe u pajtuan në pyetje që kullosin në urën e hundës së saj kishte qenë me sa duket shkaktuar nga një copë metalike e syzet e saj lidh copa sy që ishin thyer. Ajo gjithashtu u pajtuan se ajo nuk kishte qenë grushta në hundë . Ajo kishte disa plagë të tjera duke përfshirë një prerje mbi këmbën e saj dhe disa bruising në krahët e saj . Ajo tha se ajo nuk e kishte ndjerë dhimbje në kohën që ata ishin shkaktuar me sa duket dhe se ajo kishte qenë fillimisht vetëm në shok . Është sugjeruar qëspitali shënimeve të parashikuara të saj duke qenë grushta në hundë , por ajo tha se ajo nuk kujtohet ndonjëherë duke bërë një deklaratë për këtë qëllim . Më e rëndësishmja , ajo e ka konfirmuar në pyetje se ajo kishte një paaftësi për të kujtojnë se çfarë kishte ndodhur në mes të kohës seakuzoi afruar asaj dhe kohën që ajo përfundoi duke u off kat .
48 . Përderisa unë nuk kam asnjë dyshim për vërtetësinë e provave të zonjës McGee , ky boshllëk në kujtimet e saj e bën të pamundur për mua të jenë të kënaqur përtej dyshimit të arsyeshëm se" vepron përbënvepër akuzuar " janë themeluar . Ms McGee u frikësua padyshimakuzuarit dhe tha se ajo kishte vënë duart e saj deri me shuplakat e saj të hapura jashtë , natyrisht me synimin e fending off qasjen e tij . Ajo i dha provat e një incidenti të mëparshme , si pasojë e të cilës ajo kishte qenë e qartë la me frikë të konsiderueshme tëakuzuarit. Në të vërtetë , në këtë rast , kur ajo të parë e panë atë niveli i tij i arrestimit ishte i tillë që ajo menjëherë tha " oh jo! " . Kur ajo erdhi të japë prova se ajo ishte e frikësuar në mënyrë që ajo gjeti të vështirë për të folur dhe kjo ishte disa kohë para se ajo ishte në gjendje për të fituar kontrollin e vetë të mjaftueshme për të të jetë në gjendje të betohen një betim . Pas kësaj , ajo bëri të qartë se ajo gjeti të vështirë për të shikojmë në drejtim tëakuzuarit. Në këto rrethana është e vështirë të përjashtojë mundësinë që ajo mund të ketë të fikët. Ajo është gjithashtu e vështirë për të përjashtuar mundësinë që ajo mund të ketë pengua ose përndryshe rënë aksidentalisht , ndoshta si ajo u përpoq për të mbështetur larg ngaakuzuarit. Në çdo rast , ajo mund të kujtoj asnjë akt , grusht shtytje apo tjetër armiqësor nga ana e të akuzuarit që mund të ketë shkaktuar që ajo të bien në dysheme.
49 . Prova zotit McKenzie i parë këmbët e zonjës McGee zhduken ndërsa kërcinjtë tëakuzuarit ishin në frontin e saj është po aq i paaftë për të provuar se ajo ra në dysheme , si pasojë e një sulmi . Në pyetjeve ai ra dakord me sugjerimin se ai e kishte parë të saj " shkojnë deri në ajër ", porpjesa e sipërme e trupit të saj kishte qenë errësuar nga pikëpamjes së tij nga blinds Venedikut dhe ai duket se kanë supozuar se ajo kishte bërë kështu që nga fakti se këmbët e saj u zhduk papritmas . Në çdo rast , ai bëri të qartë se ai kishte qenë në gjendje për të parë se çfarë mund të ketë shkaktuar një lëvizje të tillë .
50 . Është e vërtetë se zonja McGee dha dëshmi. Akuzoi grabbing krahët e saj , dhe se veprimi i vetëm mund të përbënte një sulm Ajo është gjithashtu e vërtetë se ajo i dha dëshmi se kanë pësuar bruising të saj të armëve në pozicionin ku ai kishte pushtuar prej tyre . Bruising është, natyrisht , të mjaftueshme për të përbëjnë aktuale trupore . Megjithatë , ajo është detyrë e Kurorës për të provuar përtej çdo dyshimi të arsyeshëm setrupor është shkaktuar nga sulmi . Në qoftë se, në fakt, zonja McGee ra aksidentalisht ose si një rezultat i zalisur dheakuzoi tentuar të arrestojë rënien e saj duke mbajtur në krahë atëherë çdo bruising shkaktuar në këtë mënyrë nuk mund të konsiderohet si që janë shkaktuar nga një sulm .
51 . Ajo është gjithashtu e vërtetë se z McKenzie dha dëshmi e të parit të akuzuarit u përpjekur për të mbajtur znj McGee poshtë si ajo u përpoq të rritet. Megjithatë , nuk kishte asnjë provë për të parë nëse ai ishte përpjekur për ta bërë këtë për shkak të armiqësisë apo thjesht sepse ai ishte i shqetësuar se ajo mund të jetë i trullosur ose i pasigurt në këmbët e saj , nëse ajo u lejohet të qëndrojnë . Në rastin e fundit , çdo bruising të pësuara si rezultat i veprimeve të ndërmarra në një përpjekje të bona fide për të parandaluar atë nga vijnë në dëm të mëtejshëm nuk mund të konsiderohet se janë shkaktuar nga një sulm .
52 . Unë duhet të rrëfej për skepticizëm të konsiderueshëm si në ndonjë prej këtyre mundësive. Megjithatë , skepticizmi gjyqësor nuk është zëvendësim adekuat për prova përtej dyshimit të arsyeshëm . Unë jam në gjendje të jetë i kënaqur qëbruising shkaktuar në krahët e zonjës McGee apo ndonjë lëndimet tjera të cilën ajo e pësuara gjatë incidentit ishin shkaktuar nga pritje të akuzuar marrjen e armëve të saj në mënyrën që kam përshkruar .
53 . Standardi i provës është një shumë të rrepta dhe , në të gjitha rrethanat , unë jam i paaftë për të bindet seprovat e nxjerra nga të Kurorës ka qenë e mjaftueshme për të krijuar atë standard për kryerjen e akteve që përbëjnë veprën ngarkuar .
54 . Në qoftë se kjo kishte qenë një gjyq i zakonshëm do të kishte qenë e hapur për të Kurorës për të kërkuar një dënim për një vepër penale të sulmit të përbashkët, edhe pse kjo vepër nuk kishte qenë akuzuar. Seksioni 49 i Aktit të Krimeve parashikon vendimeve alternative në lidhje me veprat penale të ndryshme të përcaktuara dhe , në veçanti , mundëson një juri e cila nuk është e kënaqurakuzuari është fajtor për sulm occasioning aktuale trupore për të gjeturfajtor i akuzuar për një vepër penale të sulmit të përbashkët. Megjithatë ,gjuha e seksionit nuk duket të jetë i zbatueshëm për një seancë të veçantë të këtij lloji , sepseligji nuk e lejontë akuzuarit për të gjetur fajtor për ndonjë vepër .
55 . Për këto arsyei akuzuar duhet të lirohet prej kësaj vepre .
Sulmi mbi pretenduar Mr Gold
56 . Z. Gold ishte një roje të sigurisë me Chubb Siguri cili ishte duke punuar në ndërtesën e Arkivit Kombëtar në Parkes në rreth 14:40 më 10 gusht 2000, kur ai e paakuzuar në biznesin apo vizitorë zonë rri kot e ndërtesës . Akuzuari ishte përdorur një telefon . Z. Gold afrua brenda rreth pesë metra në mënyrë që të bëjë një identifikim pozitiv të tij , u përpoq pa sukses për të kontaktuar Soccer Sigurimit , zonja Wyatt , dhe pastaj të kontaktuar me sukses z Daley cilin ai e përshkroi si "Menaxher Teknologjik" . Të dyja Wyatt Znj dhe Z. Daley më pas iu afrua Z. Gold dhe pas një bisede të shkurtër ai shkoi në një zonë tjetër të ndërtesës për "njeri " tavolinë e miqve pritjen qëpritësi i kishte lënë me sa duket pambikëqyrur . Tavolinë ishte rreth 30 metra larg nga zona në të cilën i akuzuari ishte në këmbë dhe , ndërsa në disa pika ai paakuzuar marrë të mbajë tag z Daley AFM-së , Z. Gold ishte në gjendje të dëgjojë bisedën mes tyre .
57 . Z. Gold pastaj pashë shëtitje akuzuarin poshtë korridorit ndaj tij . I akuzuari vendoset një " polisterol " kupa në një objekt të cilën Z. Gold përshkruar si një " shfaqje lartësi bel " dhe vazhdoi duke ecur drejt tij para se të kthyer , picking up kupën dhe duke e kthyer përsëri për të rifilluar në këmbë poshtë korridorin ndaj tij . Z. Gold tha se kur i akuzuari ishte brenda rreth pesë metra e atijakuzuari ngriti sytë dhe vështroi atë pastaj , si ai ecte drejt tij , tha: " ah , Z. Chubb " dhe fut përpara krahun e tij të djathtë . Z. Gold tha se ai ishte goditur nga një qese çaj dhe atij të lëngshme nga kupa derdhur mbi të .
58 . Ndërtimi Arkivat Kombëtare kishte qenë i pajisur me kamera video për qëllime të sigurisë dhe Z. Gold ishte në gjendje për të marrë pamjet nga dy kaseta video që tregonakuzuar fillimisht në zonën e rri kot dhe më vonë afrohet Z. Gold , me sa duket me filxhan polisterol . Kasetat nuk regjistrojnëakuzuarit të bëjnë ndonjë lëvizje drejt z artë me filxhan. Megjithatë , kamerat ishin vendosur me sa duket për të marrë imazhet fotografike në tre intervale të dytë dhe kjo ishte , sigurisht, mjaft e mundshme që i akuzuari e bëri këtë gjatë një intervali të tillë . Videokasetë konfirmoi gjithashtu se si i akuzuari iu afrua atij , Z. Gold qëndroi dhe u zhvendos një hap të majtë të tij , edhe pse ai mbeti prapa tavolinë. Akuzoi lënë ndërtesën duke kaluar atë anë të tavolinës dhe , ndërsa Z. Gold bëri asnjë përpjekje për të parandaluar atë nga lënë , unë mendoj semund të akuzuarit kanë formuar përshtypjen se veprimet e zotit Gold reflektuar një qëndrim agresiv ndaj tij .
59 . Në pyetjeve , u sugjerua që zkupa ari që kishte përmbanin vetëm një qese çaj , por ai pretendonte se kishte qenë lëngu në të. Ai ishte në gjendje të kujtonte nëse një pastruese ishin thirrur të bëj deri në dysheme , por tha se zoti Daley kishte kap kupën ndërsa ai kishte kap qese çaj .
60 . Constable Khan dha dëshmi se ai ndoqi në Ndërtesën e Arkivave Kombëtare në rreth 15:45 dhe i foli z Gold. Ai tha se zoti Gold tregoi atij një filxhan shkumë , por nuk ka treguar atij një " Chubb [ Sigurimit uniformën ] këmishë " . Ai vuri në dukje se zoti Ari nuk ishte në uniformë. Ai kishte një bisedë të mëtejshëm me Z. Gold në rreth 10:00 në mbrëmje , kur ai solli një kasetë video për Stacionin e Policisë City. Prova Constable Khan në përgjithësi u konfirmua nga dëshmitë e polic Strachan .
61 . As Wyatt zonja as zoti Daley ishin thirrur për të dhënë prova ,ish ishte me sa duket në Skoci përkujdesjes për njëri ose të dy prindërit dhekjo e fundit kishte marrë leje për të shkuar në kampe në një lokacion të panjohur në bregdetin jug të New South Wales .
62 . Unë e pranoj seincidenti ka ndodhur në thelb në mënyrën se Z. Gold përshkruar në dëshminë e tij . Akti i lëvizur kupën në mënyrë që një qese çaj goditi në gjoks Z. Gold -së , qoftë me ose pa disa sasinë e çaj , të përfshirë në mënyrë të qartë disa aplikimit të paligjshëm të forcës dhe ka ndodhur në mënyrë të qartë , pa pëlqimin e tij. Për këtë arsye , ajo arriti në një sulm .
63 . Z. Everson përsëri dorëzuar që unë duhet të ketë një dyshim të arsyeshëm se i akuzuari mund të ketë vepruar në vetëmbrojtje . Megjithatë, unë jam në gjendje të pranojë këtë parashtresë . Natyra e sulmit përshkruar nga Z. Gold nuk është sugjerues i një akti të marrë me synimin për fending off një sulmues potencial . Më e rëndësishmja, ndërsa , siç e kam përmendur ,i akuzuar mund të ketë fituar përshtypjen se veprimet e zotit artë në këmbë dhe lëviz pak në anën reflektuar një qëndrim agresiv ndaj tij , ajo nuk ishte sugjeruar se ai kishte marrë të mbajë tëakuzuarit, ndoqën atë , ngacmuar atë ose ka tentuar të pengojë largimin e tij . Unë jam i kënaqur përsëri në standardin e duhur që asnjë veprim në fakt ka ndodhur e cila mund të ketë qenë i gabuar për një kërcënim ose rrezik ndajakuzuarit. Prandaj , ndryshe nga pozicioni në lidhje me sulmin e pretenduar pas Z. Brown , nuk ka asnjë bazë për çfarëdo pretendimin se perceptimet e tij për disa veprime , të ndikuara nga proceset çekuilibruar ose të zhvlerësuara e tij mendore , mund të ketë siguruar një bazë të arsyeshme për një besim që ajo ishte e nevojshme që ai të veprojë si ai e bëri në e tij të vetë -mbrojtjes . Rrjedhimisht , unë jam i kënaqur përtej dyshimit të arsyeshëm se i akuzuari nuk ka vepruar në vetëmbrojtje .
64 . Për këto arsye , unë jam i kënaqur përtej dyshimit të arsyeshëm se i akuzuari ka kryer akte që përbëjnëvepër akuzuar.
Sulmi mbi pretenduar z veshkave
65 . Mr Tony veshkave , një avokat i punësuar nga Shoqërinë aktin , ishte në zyrën e tij në ndërtesën e Shoqërisë Juridik në Kanberra në rreth 10.25 am më 26 Prill 2000 , kur ai ishte informuar se i akuzuari ishte në zonën e pritjes . Ai shkoi jashtë në atë zonë dhe e prezantoi veten për tëakuzuarit i cili vazhdoi të pyesni atë pyetje në lidhje me emërimin e Avokatit Mbretëreshës në New South Wales . Z. veshkave pyeti se çfarë ai ishte duke bërë apo pse ai ishte në Shoqërisë dhe Ligjinakuzuar përgjigj në atë që duket të ketë qenë një bisedë kryesisht pakuptueshme interspersed me sharje . Z. veshkave thanjë frazë që ai mund të kujtojnë ishte " Unë jam i përfshirë në zbatimin e ligjit , nuk ju qij rreth me mua " . Ai tha se të akuzuarit " u shfaq mjaft i shqetësuar , irracionale ", dhe ishte duke lëvizur në drejtim të tij . Si ai bëri kështu veshkave Z. mbajtur një dorë lart sikur ta devijonteakuzuar off dhe filloi të lëvizë prapa kurse thënëakuzuari nuk ta prekte. Akuzoi shtyrë pastaj veshkave zotin në gjoks . Z. veshkave nuk sugjerojnë seshtytje shkaktuar atij ose lëndim apo dhimbje .
66 . Z. King,drejtor ekzekutiv i Shoqërisë Ligjit , u përpoq për të thirrur policinë nga një telefon në tryezën e pritjes pranë. Akuzoi vërejtur me sa duket kjo dhe u përpoq të rrëmbej marrës prej tij . Z. veshkave dhe Z. Mbreti pastaj mori të mbajë tëakuzuarit dhe u zhvendos atë drejt derës. Z. veshkave tha seakuzuar fillimisht nuk rezistojnë , por kur të shtyrë nga dera ai nxorrën përreth dhe u përpoq të zmbrapset atë në ijë . Për fat të mirë , veshkave zoti ishte në gjendje për të shmangur atë goditje . Ai dhe Z. Mbreti pastaj shkoi përsëri brenda zyrës dhe mbajtur derën mbyllur ndërsa llogaritari , Z. McArthur , mori një çelës në mënyrë që ajo mund të jetë i bllokuar . Në atë fazë tëakuzuarin, i cili kishte ecur drejt zonës ashensor , u kthye dhe filloi derën.
67 . Në pyetjeve veshkave Z. ranë dakord sekishte akuzuar më parë ka filluar procedimet kundër tij si në Gjykatën Supreme dhe Gjykatës Federale. Veshkave Z. mohoi të ketë ndonjë kujtesë e fjalëve të akuzuar thënë për efekt të " Mos sulmit mua" dhe konfirmoi se , në të kundërtën , ai kishte qenë i mbështetur larg nga të akuzuarit si ai avancuar në drejtim të tij .
68 . Z. Mbreti i dha dëshmi të dëgjuar emrin e tij duke u thirrur nga z veshkave dhe të nxiton në zonën e pritjes , ku ai e pa Mr Veshkave " përballur " me një njeri i cili ishte duke bërë shumë zhurmë . Ai tha se ai e pyeti njeriun që të lënë dhe , kur ai nuk e ka bërë këtë , u përpoq të telefononin policisë . Njeriu pastaj u përpoq për të marrë celularin nga ai dhe ai dhe Veshkave Z. vazhdoi të nxjerr atë nga zyra. Ai tha se si ata e mori atë në derënjeriu u përpoq të zmbrapset z veshkën në këmbë apo në ijë , por që e veshkave zoti kishte u largua anash dhe nuk kishte pasur asnjë kontakt . Ata patën sukses në marrjen e atë jashtë zyrës dhe e mbylli derën , porburri u kthye dhe filloi derën. Bllokohet dhe menteshat e nevojshme pas zëvendësim.
69 . Kur u pyetën për të shpjeguar saktësisht se çfarë po ndodh , kur Z. Mbreti tha senjeriu kishte qenë " përballur " me z veshkave , ai tha se ajo dukej sikur ata ishin " squaring off , si njerëzit në një rrahje të bërë" , dhe shpjegoi se ai mendonte se Z. veshkave kishte dorën e tij deri në sprapsin personin e sulmuar atë. Demonstrimin e tij të mënyrës në të cilën Z. veshkave kishte qenë mbajnë dorën e tij ishte në përputhje me demonstratën veshkën e vet z . Ai shtoi , "Unë e pashë Tony me dorën e tij deri në gjoksindjalë dhe Tony kishte mbështetur jashtë, ai kishte qenë i detyruar kundër tavolinë të ulët që rri pas recepsionit në zonën tonë të pritjes " .
70 . Në pyetjeve Z. Mbreti pranoi se në një shënim të shkruar me dorë bërë atë ditë më vonë ai kishte përdorurfjalën " remonstrating " sesa " ndeshet ", por tha se ai nuk e ka kuptuar që të ketë ndonjë ndryshim në mes të këtyre termave. Ai gjithashtu u pajtua se ai kishte përdorur fillimishtfjala "hidhëruar " në vend se " agresive ", por tha se ai kishte menduar se ai kishte përdorur vetëm fjalën e gabuar . Ai pranoi se ai nuk ishte i sigurt nësepersoni kishte qenë i pikëlluar apo agresive , por tha se ai "kishte qenë sigurisht agresive ndaj veshkave [ z ] " dhe se " kjo ishtepërfundimi i vetëm që unë mund të tërheqë nga veprimet e tij " .
71 . Z. McArthur i cili ishte një kontabilist të punësuar nga Shoqata e Avokatëve konfirmoi se ai kishte shkuar në zonën e pritjes dhe kishte parë z Mbretin mbajnë një telefon dhe një njeri të arritur nëpër banak u përpjekur për të rrëmbyer atëreceiver . Një luftë pasoi mes tyre përmes telefonit . Menjëherë pas kësajnjeriu u drejtua tek dera dhe u largua nga zyra . Z. McArthur tha se zoti King u përpjekur të bllokoj derën kurnjeriu u kthye dhe bëri një kërcim të rrjedhshëm dhe shqelma derën. Njeriu pastaj u largua në ndërtesë .
72 . Constable Stirling , i cili mori pjesë në zyrat e Shoqërisë Ligjit menjëherë pas këtij incidenti, gjetiderë të mbyllur dhe të vënë re sedera dhe kornizë ishin pak jashtë shtrirjes .
73 . Ms Duncan , i cili ishte pritësi shoqata e drejtësisë së, dha dëshmi se i akuzuari i kishte thënë asaj se ai kishte ardhur për të Shoqërisë për të gjetur jashtë " se si avokatët janë bërë " . Ajo shkoi në zyrën e z veshkave dhe i tha atij se i akuzuari ishte në zonën e pritjes . Ajo u kthye në detyrat e saj , por më pas vënë re se zërat ishin bërë ngriti dhe dëgjova Veshkave Z. thërrasin për Mr King. Ajo pastaj shkoi për të marrë z McArthur . Ajo konfirmoi se zoti Mbreti kishte tentuar të telefononin policisë dhe tha se ajo kujtonakuzuar arritur mbi banak për të marrë telefonin. Ajo aktivizohet një sirenë e sigurisë atëherë dialed numrin e urgjencës 000 dhe bëri një telefonatë në polici. Ajo tha se zoti King and Veshkave Z. hequrakuzuar nga zyra dhe ishin duke u përpjekur për të mbajtur me dyer të mbyllura kuru kthye akuzuar nga zona ashensor dhe " lloj i bëri si një goditje karateje " në derë.
74 . Z. veshkave ishte një dëshmitar i besueshëm padyshim dëshmi e të cilit ka qenë i shtyrë nga i akuzuari nuk ishte sfiduar në pyetje . Rrëfimi i tij i incidentit është edhe në thelb vërtetuar me dëshmi nga Z. Mbreti dhe, në një masë më të vogël , dëshmitarëve të tjerë. Unë jam i kënaqur përtej dyshimit të arsyeshëm se i akuzuari i bëri shtytje veshkave Z. dhe qëpërbënte një shtytje sulm .
75 . Unë e pranoj të veshkave prova zotit që para duke u shtyrë ai kishte qenë i mbështetur larg ngaakuzuarin dhe duke i thënë atij që të mos prekte. PërderisaCrown nuk e përjashton mundësinë qëakuzuari kishte pasur një arsye të ligjshme për të qenë në zyrën e shoqërisë Juridik , ai thjesht nuk kishte të drejtën për të qëndruar një herë u është kërkuar të largohen. Në çdo rast , ajo nuk ishte sugjeruar që të veshkave z se ai kishte marrë të mbajë tëakuzuarit apo ndryshe fizikisht u përpoq të nxjerr atë para se shtytje . Është e vërtetë se ai ngriti një dorë , por unë pranoj dëshminë e tij se ai e mbante atë me pëllëmbë e tij u hap nga jashtë si ai u përpoq për të mbështetur larg nga tëakuzuarit. Për t'u kthyer në provë pjesërisht objektive prezentua në Kurtic , unë jam i kënaqur me standardin e duhur që asnjë veprim në fakt ka ndodhur e cila mund të ketë qenë i gabuar për një kërcënim ose rrezik ndajakuzuarit. Prandaj, nuk është përsëri asnjë bazë për çdo pretendimin se perceptimi i akuzuari i disa veprime si të ndikuara nga proceset çekuilibruar ose të zhvlerësuara tij mendore mund të ketë siguruar një bazë të arsyeshme për një besim se ishte e nevojshme që ai të veprojë si ai e bëri në veten e tij -mbrojtjes . Rrjedhimisht , unë jam i kënaqur përtej dyshimit të arsyeshëm se ai nuk ka vepruar në vetëmbrojtje .
76 . Për këto arsye , unë jam i kënaqur përtej dyshimit të arsyeshëm se i akuzuari ka kryer akte që përbëjnëvepër akuzuar.
Sulmi mbi pretenduar z Beaton
77 . Në rreth 02:40 më 31 korrik 2001 Mr Beaton , i cili atëherë ishteud i drejtorit të Qendrës House Gorman Arteve , ishte në një zyrë në Qendrën kur paakuzuarit duke ecur në një rrugë ngjitur në zyrë. Ai u largua ndërtesën dhe iu afruaakuzuarit. Z. Beaton i tha atij se ai ishte kalimi , që ai donte që ai të largohet dhe se në qoftë se ai nuk arriti të bëjë kështu që ai do të thërrasë policinë. Ai tha se i akuzuari kishte qenë duke ecur larg nga ai , por se ai pastaj u kthye , eci prapa drejt z Beaton , tha: "Unë kam pasur e mjaftueshme për këtë " dhe e shtyu atë . Z. Beaton ishte i pasigurt për natyrën e saktë të shtytje , por besohet se i akuzuari e kishte shtyrë atë në gjoks me të dy duart të hapura . Z. Beaton tha se ai e ka humbur ekulibrin dhe ra përsëri kundër " buzë " të një mur betoni . Koka e tij duket se erdhi në kontakt me mur duke shkaktuar një grisje e cila kërkonte shtatë sutures .
78 . Në pyetjeve , Z. Beaton pohoi se i akuzuari kishte ndalur duke ecur në një pikë kushtegu çoi mbi një devijim. Ai hodhi poshtë sugjerimin seluftoj kishte qenë ndërtuar më pas . Ai gjithashtu mohoi se ai e kishte shtyrëakuzuar apo se i akuzuari kishte vepruar në vetëmbrojtje .
79 . Z. Duffy , i cili atëherë ishtemenaxher i sigurimit për Qendrën House Gorman Arteve ka thënë se ai kishte qenë me z Beaton në fushën e administratës së Shtëpisë Gorman në rreth 14:40 më 31 korrik 2000, kur Z. Beaton panë duke ecur akuzuar kaluara derë dhe të majtë ndërtimi . Z. Duffy tha se ai vuri disa fotografi para se të largohet larg nga mbi ulje. Ai pastaj e pa Mr Beaton në këmbë në rrugë me shpinë në mur dhe duke folur për tëakuzuarit i cili po qëndronte në anën tjetër të rrugës përballë atij . Ai tha se ata ishin të paturit e një bisedë , por që ai nuk mund të dëgjojë atë që u është thënë . Ai pastaj tha se i akuzuari papritmas vënë të dy duart lart dhe e shtyu z Beaton "të vështirë - të drejtë përmes mbrojtjes dhe të kthehet në mur " dhe seBeaton Z. pastaj " ra prapa mbrojtje " . Z. Duffy pastaj bërtiti , "Unë e pashë se" i akuzuari dhe u largua .
80 . Në ndër- provimit Mr Duffy , si Z. Beaton , pohoi sekishte ekzistuar luftoj për disa kohë përpara incidentit në fjalë . Nuk kishte prova për të kundërtën .
81 . Të dyja Beaton Z. dhe Z. Duffy duket të jetë dëshmitarë plotësisht të ndershëm , edhe pse ka një kontradiktë të konsiderueshme në llogaritë e tyre të incidentit . Z. Beaton pohoi se i akuzuari kishte qenë duke ecur larg dhe u kthye për të ardhur përsëri në udhën e shtyjnë atë ndërsa Z. Duffy pohoi se të dy burrat kishin qenë në këmbë në anët e kundërta të rrugës , kurpapritmas akuzuar lunged përpara për të nxitur zotin Beaton . Unë jam në gjendje për të përcaktuar me ndonjë besim të vërtetë se cili prej këtyre dy versioneve është e saktë apo qoftë edhe nëse versioni i dhënë një llogari tërësisht të saktë të ngjarjeve përkatëse. Dorëzimi Z. Everson seCrown ka dështuar për të provuar me standardin e kërkuar që i akuzuari ka vepruar në vetëmbrojtje duhet të konsiderohen në këtë kontekst .
82 . Për më tepër , Z. Beaton pranoi se i akuzuari kishte bërë asnjë përpjekje për të ecin deri në shkallët e ndërtesës dhe seshtegu bitum mbi të cilën ai kishte qenë duke ecur kishte qenë e hapur për të , dhe të përdorura nga publiku . Z. Beaton gjithashtu pranoi se ai kishte kërkuar më parë një urdhër frenues kundër të akuzuarit , por zbatimi i tij u pushua nga puna . Ajo do të duket se , duke kërkuar pa sukses një urdhër frenues kundër të akuzuarit , Z. Beaton kishte vendosur për të marrë ligjin në duart e veta , duke konfrontuarakuzuari, gabimisht duke e akuzuar atë për të qenë një shkelës , duke kërkuar që ai të largohet dhe duke kërcënuar për të thirrur policinë në qoftë se ai nuk e ka bërë këtë. Prova nuk zbulojnë ndonjë arsyetim të vërtetë për këtë qasje. Akuzoi duket kishte çdo të drejtë për të përdorur shteg .
83 . Z. Everson argumentuar , në thelb , se zoti Beaton kishte shfaqur një qëndrim armiqësor dhe të paarsyeshme ndaj të akuzuarit dhe se ai nuk mund vetëm kanë ndjekur. Akuzoi poshtë rrugën për të vazhduar remonstrating me të shkuar më tej , por dhe në fakt e shtyu atë Z. Beaton mohuar këtë sugjerim dhe nuk kishte asnjë dëshmi e tillë një shtytje . Megjithatë , Z. Everson pohoi seçështja e vetëmbrojtje kishte qenë ngritur siç duhet dhe seCrown nuk e kishte përjashtuar mundësinë që i akuzuari kishte vepruar në vet vetëmbrojtje . Ai gjithashtu argumentoi sekontradiktë midis llogarive të z Beaton dhe z Duffy pashmangshme hedhur dyshime mbi besueshmërinë në mohimin e zotit Beaton së.
84 . Këto çështje ishin argumentuar ne menyre koherente dhe kishte Mr Beaton qenë një dëshmitar më pak mbresëlënëse unë mund të keni gjetur argumente Z. Everson e imponues. Z. Duffy thjesht nuk e shoh Z. Beaton shtyjëakuzuarin por llogaria e tij i incidentit ofron vetëm vërtetim të kufizuar të mohimit Z. Beaton -së ka bërë kështu . Unë jam gjithashtu i vetëdijshëm për atë Kirby J e ka përshkruar si një " kuptim në rritje të gabueshmërisë së vlerësimit gjyqësor të kredibilitetit nga pamja dhe sjelljen e dëshmitarëve në sallën e gjyqit " . Shih hekurudhor Autoriteti Shtetëror i New South Wales v EARTHLINE ndërti Pty Ltd [1999 ] HCA 3 , ( 1999) 160 ALR 588 në 617 .
85 . Megjithatë , unë jam i kënaqur përtej dyshimit të arsyeshëm e të vërtetës së provave zotit Beaton se ai nuk shtytjeakuzuarit. Ai i impresionuar mua si një njeri krejtësisht i ndershëm bërë më të mirën e tij për të të treguar të vërtetën edhe kur përgjigjet ishin të sinqertë gjasa për ta ekspozuar atë ndaj kritikave . Për këtë arsye, ndërsa unë e pranoj se i akuzuari ka vepruar në përgjigje të sjelljes që ai mund të ketë konsiderohet si provokative , unë jam i kënaqur ende përtej dyshimit të arsyeshëm se ai nuk ishte i shtyrë nga Z. Beaton .
86 . Ajo nuk ishte sugjeruar se çdo veprim tjetër ndodhur e cila mund të ketë qenë i gabuar për një kërcënim ose rrezik ndajakuzuarit. Prandaj, nuk është përsëri asnjë bazë për çdo pretendimin se perceptimet e tij për disa veprime si të ndikuara nga proceset çekuilibruar ose të zhvlerësuara tij mendore mund të ketë dhënë një bazë të arsyeshme për çdo besimi se kjo ishte e nevojshme për të që të veprojë ashtu siç bëri në e tij vetë- mbrojtjes. Rrjedhimisht , unë jam i kënaqur përsëri përtej dyshimit të arsyeshëm se i akuzuari nuk ka vepruar në vetëmbrojtje .
87 . Llogaria Z. Beaton i vuan një prerje në kokën e tij , si pasojë e bumping atë në mur u konfirmua nga fotografitë e marra nga rreshteri Corrigan . Grisje është parë edhe nga polic Jennings i cili shkoi në Shtëpinë e Gorman me rreshterin Corrigan menjëherë pas sulmit . Prandaj , unë jam i kënaqur përtej dyshimit të arsyeshëm se Z. Beaton vuajtur aktuale trupore .
88 . Unë nuk kam asnjë arsye të mendoj se i akuzuari për qëllim të shkaktojnë grisje ose , në të vërtetë , të shkaktojë Z. Beaton të vuajë ndonjë dëm në të gjitha. Provat vërtetojnë vetëm se ai e shtyu z Beaton , me sa duket me qëllimin për të ndalur atë prej vazhdimit të angazhohet në atë që ai konsiderohet me sa duket si ngacmim pajustifikuar . Megjithatë , siç e kam përmendur , ajo është e panevojshme për Kurorës për të provuar se ai ka për qëllim të shkaktojë aktuale trupore . Ajo është e mjaftueshme për të Kurorës të provojë se dëmi i tillë ka ndodhur si pasojë e sulmit. Në rastin konkret, një konkluzion për këtë qëllim është e pashmangshme .
89 . Për këto arsye unë jam i kënaqur përtej dyshimit të arsyeshëm se i akuzuari ka kryer aktet që përbëjnë veprën ngarkuar .
90 . Unë do të dëgjojë këshillën për urdhërat që duhet të bëhen në dritën e këtyre gjetjeve .
Unë vërtetoj se paraprake nëntëdhjetë ( 90) paragrafet e numëruara janë një kopje e vërtetë prej arsyeve këtu për gjykimin e Nderit tij, Drejtësi Crispin
Associate :
Date : 16 gusht 2002
Këshilltari për prokurorinë : Një Robertson
Avokat për ndjekjen penale : ACT Drejtori i Ndjekjeve Publike
Avokati i të akuzuarit : C Everson
Avokat për tëakuzuarit: Saunders & Company
Data e dëgjimit : 22-24 , 31 korrik
Data e gjykimit : 16 gusht 2002